Art. 46. u.e.p.a. Wymierzenie kary pieniężnej

1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 45 ust. 1:

1) pkt 1-3, 7 i 8 - wymierza Prezes URE;

2) pkt 4, z wyłączeniem postępowań dotyczących stacji gazu ziemnego i stacji wodoru, zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, i pkt 11 - wymierza Prezes UDT;

2a) pkt 4, w zakresie stacji gazu ziemnego i stacji wodoru, zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, i pkt 4a - wymierza Dyrektor TDT;

3) (uchylony)

4) pkt 9 - wymierza właściwy terytorialnie dyrektor urzędu morskiego;

5) pkt 10 - wymierza wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

2. Prezes URE wymierza kary, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1-3, 7 i 8, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stała się prawomocna, na rachunek Urzędu Regulacji Energetyki.

3. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej wymierza karę, o której mowa w art. 45 ust. 1 pkt 10, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

4. Dyrektor urzędu morskiego wymierza karę, o której mowa w art. 45 ust. 1 pkt 9, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej.

5. Prezes UDT wymierza karę, o której mowa w art. 45 ust. 1 pkt 4, z wyłączeniem postępowań dotyczących stacji gazu ziemnego i stacji wodoru, zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, i pkt 11, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do:

1) ministra właściwego do spraw energii - w przypadku gdy decyzja dotyczy stacji ładowania, punktu ładowania stanowiącego element infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego i punktu zasilania jednostek pływających energią elektryczną z lądu;

2) ministra właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi - w przypadku gdy decyzja dotyczy stacji gazu ziemnego, stacji wodoru i punktu bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG).

6. (uchylony)

7. Dyrektor TDT wymierza karę, o której mowa w art. 45 ust. 1 pkt 4, w zakresie stacji gazu ziemnego i stacji wodoru, zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, na terenie portów i przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, i pkt 4a, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw transportu.

Komentarz do Art. 46. uepa

Przepis określa, które organy wymierzają kary pieniężne wskazane w art. 45 ust. 1, oraz jakie środki odwoławcze przysługują od ich decyzji. Podział kompetencji zależy od rodzaju naruszenia, a w przypadku niektórych kar także od rodzaju i miejsca zainstalowania infrastruktury.

Prezes URE wymierza kary za naruszenia określone w art. 45 ust. 1 pkt 1-3, 7 i 8. Decyzja w tych sprawach może zostać zaskarżona do Sądu Okręgowego w Warszawie, sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Karę wpłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stała się prawomocna, na rachunek Urzędu Regulacji Energetyki.

Prezes UDT jest właściwy w sprawach kar z art. 45 ust. 1 pkt 4, z określonym wyłączeniem, oraz pkt 11. Jeżeli decyzja dotyczy stacji ładowania, punktu ładowania stanowiącego element infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego albo punktu zasilania jednostek pływających energią elektryczną z lądu, odwołanie wnosi się do ministra właściwego do spraw energii. W sprawach dotyczących stacji gazu ziemnego, stacji wodoru i punktu bunkrowania LNG odwołanie przysługuje do ministra właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi.

W odniesieniu do stacji gazu ziemnego i stacji wodoru zainstalowanych na obszarach kolejowych, bocznicach kolejowych, w portach, przystaniach morskich lub przy żegludze śródlądowej, a także w sprawach z art. 45 ust. 1 pkt 4a, karę wymierza Dyrektor TDT. Od jego decyzji przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw transportu. Za naruszenia z pkt 9 odpowiada właściwy terytorialnie dyrektor urzędu morskiego, a za naruszenia z pkt 10 wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Odwołania wnosi się odpowiednio do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej albo do Prezesa UOKiK.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1289.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 45. uepa Art. 47. uepa