Art. 10. Zwrot nienależnie pobranego ekwiwalentu

1. Do dochodzenia zwrotu nienależnie pobranego ekwiwalentu stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1251, 1429 i 1672 oraz z 2024 r. poz. 834, 858 i 1243), dotyczące dochodzenia zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczeń społecznych.

2. Z ekwiwalentu nie dokonuje się potrąceń i egzekucji.

Komentarz do Art. 10.

Przepis reguluje dwa odrębne zagadnienia związane z ekwiwalentem pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla. Po pierwsze, określa zasady dochodzenia zwrotu kwot pobranych nienależnie. W tym zakresie nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących dochodzenia zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Oznacza to, że przy odzyskiwaniu takiego ekwiwalentu stosuje się rozwiązania przewidziane dla wskazanej kategorii świadczeń, z uwzględnieniem ich odpowiedniego zastosowania do ekwiwalentu.

Regulacja obejmuje również ochronę wypłacanego ekwiwalentu przed pomniejszeniem lub przymusowym zajęciem. Zgodnie z ust. 2 z ekwiwalentu nie dokonuje się potrąceń i egzekucji. Przepis nie wskazuje wyjątków od tej zasady ani nie różnicuje jej w zależności od przyczyny potrącenia lub egzekucji. W praktyce oznacza to, że kwota ekwiwalentu nie może być pomniejszana w drodze potrącenia ani objęta egzekucją, natomiast nienależnie pobrana kwota podlega dochodzeniu zwrotu na zasadach określonych przez odpowiednio stosowane przepisy dotyczące świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Art. 10 łączy więc mechanizm odzyskiwania świadczeń pobranych bez podstawy z zakazem potrącania i egzekwowania samego ekwiwalentu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1376.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 9.Art. 11.