Art. 318. Dobrowolna i przymusowa likwidacja zakładu

Likwidacja zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji następuje w przypadku:

1) podjęcia przez walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji uchwały o jego rozwiązaniu (likwidacja dobrowolna);

2) zarządzenia likwidacji przez organ nadzoru (likwidacja przymusowa).

Komentarz do Art. 318.

Przepis określa dwa sposoby rozpoczęcia likwidacji zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji. Likwidacja może mieć charakter dobrowolny albo przymusowy, zależnie od tego, kto podejmuje decyzję o rozwiązaniu podmiotu.

W pierwszym przypadku konieczne jest podjęcie przez walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji uchwały o jego rozwiązaniu. Przepis określa tę sytuację jako likwidację dobrowolną, ponieważ wynika ona z decyzji walnego zgromadzenia danego zakładu.

Drugi przypadek polega na zarządzeniu likwidacji przez organ nadzoru. Jest to likwidacja przymusowa, ponieważ nie wynika z uchwały walnego zgromadzenia, lecz z decyzji wskazanego organu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jasnym wskazaniu dwóch podstaw likwidacji oraz podmiotów, które mogą doprowadzić do jej rozpoczęcia. Walne zgromadzenie może zainicjować rozwiązanie zakładu w drodze uchwały, natomiast organ nadzoru może zarządzić jego likwidację. Regulacja obejmuje zarówno zakłady ubezpieczeń, jak i zakłady reasekuracji. Jednocześnie przepis rozróżnia charakter likwidacji, co pozwala ustalić, czy została ona podjęta dobrowolnie przez sam zakład, czy też zarządzona przez organ nadzoru. Z przepisu wynika więc, że dla zakwalifikowania likwidacji jako dobrowolnej lub przymusowej decydujące znaczenie ma sposób jej rozpoczęcia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1844.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

likwidacja

Art. 317.Art. 319.