Art. 15. Obowiązek udzielenia świadczenia w stanie zagrożenia

Podmiot leczniczy nie może odmówić udzielenia świadczenia zdrowotnego osobie, która potrzebuje natychmiastowego udzielenia takiego świadczenia ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia.

Komentarz do Art. 15.

Przepis ustanawia zakaz odmowy udzielenia świadczenia zdrowotnego w sytuacji, gdy osoba potrzebuje takiego świadczenia natychmiast, ponieważ występuje zagrożenie jej życia lub zdrowia. Adresatem tego obowiązku jest każdy „podmiot leczniczy”, natomiast po stronie osoby korzystającej ze świadczenia musi wystąpić określona przesłanka, czyli potrzeba natychmiastowej pomocy związana z zagrożeniem życia lub zdrowia.

Regulacja obejmuje zatem przypadki nagłe i wymagające szybkiego działania. Nie odnosi się do każdego świadczenia zdrowotnego ani do każdej sytuacji, w której osoba chce je uzyskać. Decydujące znaczenie mają dwa elementy występujące łącznie: świadczenie musi być potrzebne natychmiast, a przyczyną tej potrzeby musi być zagrożenie życia lub zdrowia. Jeżeli te warunki są spełnione, podmiot leczniczy nie może odmówić udzielenia świadczenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na zapewnieniu, że w stanie nagłego zagrożenia osoba potrzebująca pomocy nie zostanie pozbawiona świadczenia z powodu odmowy podmiotu leczniczego. Przepis wyznacza tym samym podstawową zasadę postępowania w sytuacjach, w których zwłoka mogłaby pozostawać w związku z zagrożeniem życia lub zdrowia. Nie określa natomiast rodzaju świadczenia, sposobu jego udzielenia ani dalszych czynności podejmowanych po zapewnieniu natychmiastowej pomocy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 654.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia lecznicze

Art. 14.Art. 15a.