Art. 25. Opłaty za wnioski

1. Od wniosków o udzielenie zezwolenia, zmianę zezwolenia lub przeniesienie zezwolenia na inny podmiot pobiera się opłatę.

2. W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia, zmiany zezwolenia lub przeniesienia zezwolenia, opłata nie podlega zwrotowi.

3. Opłata stanowi przychód Agencji i jest wnoszona na rachunek bankowy Agencji.

Komentarz do Art. 25.

Przepis określa zasady pobierania i rozliczania opłaty związanej z postępowaniami dotyczącymi zezwolenia. Opłata jest pobierana od wniosku o udzielenie zezwolenia, a także od wniosku o zmianę zezwolenia lub przeniesienie zezwolenia na inny podmiot. Oznacza to, że obowiązek jej wniesienia wiąże się już ze złożeniem jednego z wymienionych rodzajów wniosku.

Regulacja obejmuje również sytuację, w której postępowanie nie prowadzi do oczekiwanego rozstrzygnięcia. Jeżeli odmówiono udzielenia zezwolenia, odmówiono jego zmiany albo odmówiono przeniesienia zezwolenia na inny podmiot, wcześniej wniesiona opłata nie podlega zwrotowi. Przepis wiąże więc opłatę z samym wnioskiem, a nie z pozytywnym zakończeniem sprawy. Brak zgody na dokonanie żądanej czynności nie tworzy podstawy do odzyskania wniesionej kwoty.

Wskazano także, komu przypada opłata i w jaki sposób należy ją wnosić. Stanowi ona przychód Agencji, a wpłata ma być dokonana na rachunek bankowy Agencji. Przepis nie określa wysokości opłaty ani innych szczegółowych zasad jej obliczania. Jego praktyczne znaczenie polega na jasnym wskazaniu trzech elementów: przypadków, w których opłata jest pobierana, braku zwrotu w razie odmowy oraz podmiotu i rachunku właściwego do jej otrzymania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 465.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24.Art. 26.