Art. 13. Kara za wykorzystanie zasobów bez zezwolenia i warunków

Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 511/2014, wykorzystuje zasoby genetyczne mimo nieuzyskania zezwolenia na dostęp lub jego równoważnika oraz nieustanowienia wzajemnie uzgodnionych warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 200 000 zł.

Komentarz do Art. 13.

Przepis ustanawia sankcję za wykorzystanie zasobów genetycznych z naruszeniem obowiązku określonego w art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 511/2014. Odpowiedzialność wiąże się z sytuacją, w której wykorzystanie zasobów następuje mimo jednoczesnego braku zezwolenia na dostęp albo jego równoważnika oraz braku wzajemnie uzgodnionych warunków.

Kluczowe znaczenie ma więc wystąpienie dwóch elementów. Po pierwsze, osoba wykorzystuje zasoby genetyczne, chociaż nie uzyskała wymaganego zezwolenia na dostęp lub dokumentu uznawanego za jego równoważnik. Po drugie, nie ustanowiono wzajemnie uzgodnionych warunków. Przepis wiąże karę z takim sposobem wykorzystania zasobów, który odbywa się z pominięciem obu wskazanych wymogów.

Sankcja ma postać kary pieniężnej. Jej wysokość nie jest stała i może wynosić od 10 000 zł do 200 000 zł. Przepis określa zatem zarówno dolną, jak i górną granicę kary, pozostawiając wysokość konkretnej sankcji w tym przedziale. Nie wskazuje natomiast wprost dodatkowych kryteriów różnicowania jej wysokości ani trybu nakładania.

W praktyce regulacja podkreśla, że samo wykorzystanie zasobów genetycznych nie wystarcza do uniknięcia odpowiedzialności, jeżeli nie towarzyszy mu wymagane zezwolenie lub jego równoważnik oraz ustanowienie wzajemnie uzgodnionych warunków. Naruszenie tych wymagań może skutkować dotkliwą karą finansową.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1340.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 12.Art. 14.