Art. 12. Naruszenie obowiązków uzyskiwania, przekazywania i przechowywania informacji

Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w:

1) art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 511/2014, nie uzyskuje, nie zachowuje lub nie przekazuje kolejnym użytkownikom informacji i dokumentów, o których mowa w tym przepisie,

2) art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 511/2014, nie przechowuje informacji związanych z dostępem i podziałem korzyści przez dwadzieścia lat od zakończenia okresu wykorzystania

Komentarz do Art. 12.

Przepis określa zachowania polegające na działaniu wbrew obowiązkom wskazanym w art. 4 ust. 3 i art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 511/2014. Posługuje się formułą „Kto”, dlatego opisuje odpowiedzialność osoby, która nie wykonuje tych obowiązków w zakresie dostępu i podziału korzyści.

W pierwszej grupie naruszeń wymieniono trzy odrębne działania lub zaniechania. Chodzi o sytuację, w której dana osoba nie uzyskuje informacji i dokumentów, nie zachowuje ich albo nie przekazuje ich kolejnym użytkownikom, mimo obowiązku określonego w art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 511/2014. Przepis obejmuje więc zarówno brak pozyskania wymaganych materiałów, jak i brak ich dalszego przechowywania lub przekazania.

Druga grupa dotyczy obowiązku przechowywania informacji związanych z dostępem i podziałem korzyści. Okres przechowywania został określony jako dwadzieścia lat od zakończenia okresu wykorzystania. Naruszeniem jest nieprzechowywanie tych informacji przez wskazany czas, zgodnie z art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 511/2014.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyraźnym wskazaniu, jakie uchybienia w zakresie dokumentowania, przekazywania i przechowywania informacji są traktowane jako działanie wbrew obowiązkowi. Przepis nie określa w przytoczonej treści wysokości ani rodzaju konsekwencji za takie zachowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1340.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 11.Art. 13.