Art. 9. Zwrot nienależnych dopłat i dochodzenie roszczeń

1. Dopłaty nie mogą być stosowane, jeżeli są nienależne.

2. Przez nienależne dopłaty rozumie się dopłaty przewidziane do wypłaty lub wypłacone na podstawie nieprawdziwych informacji lub dokumentów niepotwierdzających stwierdzonych w nich okoliczności, przedstawionych przez przedsiębiorcę.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli dopłaty zostały wypłacone, przedsiębiorca jest zobowiązany do zwrotu kwoty wypłaconych dopłat wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi od dnia ich wypłaty. Przedsiębiorca dokonuje zwrotu za pośrednictwem banku udzielającego kredytu.

4. Bank udzielający kredytu dochodzi roszczeń z tytułu zwrotu dopłat, o którym mowa w ust. 3.

5. Koszty niezbędne do dochodzenia roszczeń z tytułu zwrotu dopłat, poniesione przez bank udzielający kredytu, pokrywane są ze środków odzyskanych przez bank w ramach dochodzenia roszczeń. W zakresie, w jakim odzyskane środki nie pokrywają kosztów niezbędnych do dochodzenia roszczeń z tytułu zwrotu dopłat, koszty te pokrywa bank udzielający kredytu.

6. W przypadku gdy bank udzielający kredytu dochodzi roszczeń z tytułu zwrotu dopłat równolegle z dochodzeniem roszczeń z tytułu kredytu, do którego stosowane były dopłaty, a kwota odzyskana przez bank udzielający kredytu, po pomniejszeniu o koszty niezbędne do dochodzenia roszczeń z tytułu kredytu i zwrotu dopłat, nie pokrywa w całości należności z tytułu kredytu i dopłat, bank dokonuje rozliczenia dochodzonych kwot w wysokości proporcjonalnej do odzyskanych należności.

7. Środki zwrócone przez przedsiębiorcę, o których mowa w ust. 3, oraz środki odzyskane przez bank udzielający kredytu, o których mowa w ust. 4, pomniejszone o koszty niezbędne do dochodzenia roszczeń z tytułu zwrotu dopłat, bank udzielający kredytu przekazuje do dnia 31 grudnia 2021 r. na rachunek Funduszu Dopłat do Oprocentowania, o którym mowa w art. 10, a po tym dniu – na rachunek dochodów budżetu państwa.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa zasady postępowania w razie zastosowania dopłat do oprocentowania kredytu, które okażą się nienależne. Chodzi o dopłaty przewidziane do wypłaty albo już wypłacone na podstawie nieprawdziwych informacji lub dokumentów, które nie potwierdzają przedstawionych w nich okoliczności. Odpowiedzialność za przekazanie takich informacji lub dokumentów ponosi przedsiębiorca.

Jeżeli dopłaty zostały wypłacone, przedsiębiorca musi zwrócić ich kwotę wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi od dnia wypłaty. Zwrot następuje za pośrednictwem banku, który udzielił kredytu. To bank dochodzi roszczeń związanych ze zwrotem dopłat, a środki uzyskane w ten sposób są przeznaczane w pierwszej kolejności na niezbędne koszty dochodzenia roszczeń. Jeżeli odzyskane środki nie wystarczą na ich pokrycie, brakującą część kosztów ponosi bank.

Przepis reguluje także sytuację, w której bank jednocześnie dochodzi zwrotu nienależnych dopłat oraz należności z tytułu kredytu. Gdy po odliczeniu kosztów odzyskana kwota nie wystarcza na pokrycie obu należności, bank rozlicza ją proporcjonalnie do wysokości odzyskanych należności. Rozwiązanie to określa sposób podziału częściowej spłaty i zapobiega zaliczeniu całej odzyskanej kwoty wyłącznie na jeden rodzaj należności.

Środki zwrócone przez przedsiębiorcę oraz środki odzyskane przez bank, pomniejszone o niezbędne koszty dochodzenia zwrotu dopłat, są przekazywane na rachunek Funduszu Dopłat do Oprocentowania. Po wskazanym w przepisie terminie trafiają na rachunek dochodów budżetu państwa. Art. 9 zabezpiecza więc publiczne środki przed pozostawieniem nienależnych dopłat u przedsiębiorcy i wskazuje pełną ścieżkę ich odzyskania oraz dalszego przekazania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1086.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przedsiębiorstwa

oprocentowanie

Art. 8.Art. 10.