Rozdział 1. Przepisy ogólne
Rozdział 1
Przepisy ogólne
1. Ustawa określa zasady funkcjonowania systemu bezpieczeństwa dokumentów publicznych.
2. System bezpieczeństwa dokumentów publicznych obejmuje projektowanie, wytwarzanie, przechowywanie oraz weryfikację autentyczności dokumentów publicznych, a także inicjowanie zmian zabezpieczeń dokumentów publicznych przed fałszerstwem w oparciu o analizę przypadków fałszerstw tych dokumentów, podnoszenie poziomu edukacji w zakresie wiedzy o bezpieczeństwie dokumentów publicznych oraz współpracę z międzynarodowymi instytucjami i organizacjami zajmującymi się bezpieczeństwem dokumentów publicznych.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, zwany dalej „Ministrem”, kształtuje politykę bezpieczeństwa dokumentów publicznych oraz zapewnia funkcjonowanie systemu bezpieczeństwa dokumentów publicznych.
1. Użyte w niniejszej ustawie określenia oznaczają:
1) blankiet dokumentu publicznego – niespersonalizowany lub niezindywidualizowany dokument publiczny;
2) dokument publiczny – dokument, który służy do identyfikacji osób, rzeczy lub potwierdza stan prawny lub prawa osób posługujących się takim dokumentem, zabezpieczony przed fałszerstwem i:
a) wytwarzany według wzoru określonego w przepisach prawa powszechnie obowiązującego albo
b) którego wzór graficzny i forma zostały zatwierdzone przez podmiot realizujący zadania publiczne uprawniony na podstawie odrębnych przepisów i który jest zgodny z wymogami dla blankietu tego dokumentu określonymi w przepisach prawa powszechnie obowiązującego;
3) emitent dokumentu publicznego – organ administracji publicznej:
a) upoważniony na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego do określenia wzoru dokumentu publicznego lub właściwy do wprowadzenia do obrotu prawnego dokumentu publicznego, którego wzór został określony w przepisach prawa Unii Europejskiej lub prawa międzynarodowego,
b) który określa w przepisach prawa powszechnie obowiązującego wymogi dla blankietu dokumentu publicznego, o którym mowa w pkt 2 lit. b, z tym że obowiązki określone w art. 14 i art. 34–39 wykonuje upoważniony na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego podmiot realizujący zadania publiczne, który zatwierdza wzór graficzny i formę tego dokumentu;
4) indywidualizacja dokumentu publicznego – nadanie blankietowi dokumentu publicznego przez jego wytwórcę cech jednoznacznie wyróżniających go spośród blankietów dokumentów publicznych tego samego rodzaju;
5) personalizacja dokumentu publicznego – naniesienie przez uprawniony podmiot na blankiet dokumentu publicznego w warstwie graficznej lub elektronicznej danych osoby, rzeczy lub innych danych wymaganych dla danego dokumentu publicznego;
6) replika dokumentu publicznego – odwzorowanie lub kopię wielkości od 75 % do 120 % oryginału o cechach autentyczności dokumentu publicznego lub blankietu dokumentu publicznego, z wyłączeniem kserokopii lub wydruku komputerowego dokumentu publicznego wykonanych do celów urzędowych, służbowych lub zawodowych określonych na podstawie odrębnych przepisów lub na użytek osoby, dla której dokument publiczny został wydany;
7) (uchylony)
8) wzorzec dokumentu publicznego – wykonany na zlecenie emitenta dokumentu publicznego, spersonalizowany lub zindywidualizowany fikcyjnymi danymi, blankiet dokumentu publicznego z naniesionym w sposób trwały oznaczeniem „WZORZEC” oraz „SPECIMEN”;
9) wzór dokumentu publicznego – wzór blankietu dokumentu publicznego odzwierciedlający rzeczywisty wygląd tego dokumentu, w tym elementy graficzne i jawne zabezpieczenia przed fałszerstwem, określony w przepisach prawa powszechnie obowiązującego.
2. Dokumentem publicznym jest jego odpis, wypis, duplikat i wtórnik.
3. (uchylony)
1. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 3, Minister:
1) bierze udział w procedurze opracowywania wzoru dokumentu publicznego;
2) analizuje przypadki fałszerstw dokumentów publicznych;
3) inicjuje zmiany zabezpieczeń dokumentów publicznych przed fałszerstwem;
4) ocenia jakość wydawanych dokumentów publicznych, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1–31;
5) monitoruje zmiany zachodzące na świecie w dziedzinie zabezpieczeń dokumentów przed fałszerstwem;
6) współpracuje z międzynarodowymi instytucjami i organizacjami zajmującymi się ochroną i zabezpieczaniem dokumentów publicznych przed fałszerstwem;
7) publikuje w Rejestrze Dokumentów Publicznych informacje o wzorach dokumentów publicznych;
8) podejmuje działania mające na celu podnoszenie poziomu edukacji w zakresie wiedzy o możliwościach i sposobach rozpoznawania sfałszowanych dokumentów publicznych;
9) kontroluje wytwórców blankietów dokumentów publicznych.
2. Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1–8, Minister wykonuje przy pomocy Komisji do spraw dokumentów publicznych, zwanej dalej „Komisją”.
Art. 4. Sposoby weryfikacji autentyczności dokumentów publicznych
Minister zamieszcza na swojej stronie internetowej informacje o sposobach weryfikacji autentyczności dokumentów publicznych.
Pełna treść aktu: o dokumentach publicznych.