Art. 4. Sposoby weryfikacji autentyczności dokumentów publicznych

Minister zamieszcza na swojej stronie internetowej informacje o sposobach weryfikacji autentyczności dokumentów publicznych.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa obowiązek ministra związany z udostępnianiem informacji o weryfikacji autentyczności dokumentów publicznych. Informacje te mają być zamieszczane na stronie internetowej ministra, co wskazuje na internetowy sposób ich publikacji i zapewnia jedno wskazane miejsce ich udostępnienia.

Kluczowym elementem regulacji jest zakres informacji. Chodzi o sposoby weryfikacji autentyczności dokumentów publicznych, a więc o informacje pozwalające ustalić, w jaki sposób sprawdza się, czy dany dokument jest autentyczny. Przepis nie opisuje samych metod weryfikacji, nie określa ich liczby ani nie wskazuje szczegółowych wymagań dotyczących formy publikowanych informacji. Nakłada natomiast na ministra obowiązek ich zamieszczenia na własnej stronie internetowej.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu miejsca, w którym mają być dostępne informacje dotyczące sprawdzania autentyczności dokumentów publicznych. Osoba zainteresowana taką weryfikacją może poszukiwać odpowiednich informacji na stronie internetowej ministra. Regulacja koncentruje się na zapewnieniu dostępu do opisu sposobów weryfikacji, a nie na uregulowaniu konkretnej procedury sprawdzania dokumentu. Aby obowiązek został wykonany, na stronie powinny znaleźć się informacje odnoszące się właśnie do sposobów weryfikacji autentyczności dokumentów publicznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 53.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dokumenty

dokumenty publiczne

Art. 3.Art. 5.