Art. 2. Dochodzenie roszczeń pieniężnych

1. Postępowanie grupowe w sprawach o roszczenia pieniężne jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy wysokość roszczenia każdego członka grupy została ujednolicona poprzez zrównanie wysokości roszczenia dochodzonego przez członków grupy lub podgrupy.

2. Ujednolicenie wysokości roszczeń może nastąpić w podgrupach, liczących co najmniej 2 osoby.

2a. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w sprawach o roszczenia konsumentów.

3. W sprawach o roszczenia pieniężne powództwo może ograniczać się do żądania ustalenia odpowiedzialności pozwanego za określone zdarzenie lub zdarzenia. W takim przypadku powód nie jest obowiązany wykazywać interesu prawnego w ustaleniu.

4. Uwzględniając żądanie ustalenia odpowiedzialności pozwanego za określone zdarzenie lub zdarzenia, sąd ustala okoliczności wspólne członkom grupy, stanowiące przesłanki dochodzonych przez nich roszczeń.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa warunki prowadzenia postępowania grupowego w sprawach o roszczenia pieniężne oraz skutki ograniczenia powództwa do żądania ustalenia odpowiedzialności pozwanego. Co do zasady takie postępowanie jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy wysokość roszczenia każdego członka grupy zostanie ujednolicona. Ujednolicenie polega na zrównaniu wysokości roszczeń dochodzonych przez członków grupy albo przez członków podgrupy. Podgrupa musi liczyć co najmniej 2 osoby.

Wyjątek dotyczy spraw o roszczenia konsumentów. W takich sprawach nie stosuje się wymogów ujednolicenia wysokości roszczeń określonych w ust. 1 i 2. Oznacza to, że wskazane ograniczenia nie dotyczą postępowań grupowych w sprawach konsumenckich.

Przepis przewiduje także możliwość ograniczenia powództwa do żądania ustalenia odpowiedzialności pozwanego za określone zdarzenie lub zdarzenia. W takim przypadku powód nie musi wykazywać interesu prawnego w ustaleniu. Rozwiązanie to koncentruje postępowanie na rozstrzygnięciu, czy pozwany ponosi odpowiedzialność za wskazane zdarzenie lub zdarzenia, bez konieczności dochodzenia na tym etapie konkretnych kwot.

Jeżeli sąd uwzględni takie żądanie, ustala okoliczności wspólne wszystkim członkom grupy. Muszą one stanowić przesłanki dochodzonych przez nich roszczeń. Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na określeniu, kiedy sprawa o świadczenia pieniężne może być rozpoznawana grupowo, a także na umożliwieniu wspólnego ustalenia podstaw odpowiedzialności pozwanego wobec członków grupy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1485.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1a.Art. 3.