Jeżeli postanowienie, że sprawa może być rozpoznana w postępowaniu grupowym, stanie się prawomocne, sąd nie bada już ponownie, czy taka forma postępowania jest dopuszczalna. Oznacza to, że w dalszej części sprawy nie można wrócić do tej kwestii ani podważać samej możliwości prowadzenia postępowania grupowego. Sprawa jest więc kontynuowana w tej formie bez ponownej oceny jej dopuszczalności.

o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym

Jeżeli pozew został odrzucony dlatego, że uznano postępowanie grupowe za niedopuszczalne, sprawa może trafić do Sądu Najwyższego w wyniku skargi kasacyjnej. Gdy Sąd Najwyższy uwzględni tę skargę, może uchylić wcześniejsze postanowienie o odrzuceniu pozwu. Może wtedy również zdecydować, że sprawa powinna być rozpoznana w postępowaniu grupowym. Przepis nie nakazuje takiego rozstrzygnięcia, lecz pozostawia je Sądowi Najwyższemu.

Przepis wyłącza możliwość, aby osoba należąca do grupy dodatkowo przystąpiła do sprawy po stronie powoda jako interwenient uboczny. Oznacza to, że członek grupy nie może uzyskać w tym postępowaniu takiej formalnej pozycji obok powoda, niezależnie od tego, że sam należy do grupy objętej pozwem. Przepis dotyczy wyłącznie interwencji po stronie powoda i nie opisuje innych sposobów udziału w postępowaniu.

Jeżeli w postępowaniu grupowym wszczętym przez podmiot upoważniony sąd prawomocnie nakaże ujawnienie albo wydanie środka dowodowego, takie postanowienie może być bezpośrednio wykorzystane przeciwko osobie lub podmiotowi zobowiązanemu do wykonania tego nakazu. Ma ono status tytułu wykonawczego, czyli dokumentu pozwalającego na przymusowe dochodzenie realizacji obowiązku wyjawienia lub wydania dowodu.

Sprawy prowadzone w postępowaniu grupowym rozpoznaje sąd okręgowy. To ten rodzaj sądu jest właściwy do zajęcia się taką sprawą. Przepis określa również skład sądu. Sprawę rozpatruje trzyosobowy skład złożony z sędziów zawodowych. Oznacza to, że postępowanie nie jest prowadzone przez jednego sędziego, lecz przez trzech sędziów zawodowych działających w ramach sądu okręgowego.

Przepis dotyczy powództwa grupowego, którego celem jest stwierdzenie, że stosowano praktyki naruszające ogólne interesy konsumentów. W takim postępowaniu podmiot upoważniony nie musi udowadniać, że konsumenci ponieśli szkodę. Nie musi także wykazywać winy pozwanego. Regulacja ogranicza więc zakres faktów, które trzeba udowodnić w tego rodzaju sprawie, ale dotyczy tylko wskazanego rodzaju powództwa.

Przepis chroni osoby należące do grupy przed obciążeniem kosztami postępowania, jeżeli sprawę jako powód prowadzi Rzecznik Finansowy. Oznacza to, że członek grupy nie ponosi kosztów tego procesu z samego powodu udziału w grupie. Zasada ta dotyczy postępowania, w którym Rzecznik Finansowy występuje w roli powoda, a nie każdej sprawy prowadzonej w postępowaniu grupowym.

Jeżeli w postępowaniu grupowym powodem jest Rzecznik Finansowy albo podmiot upoważniony, art. 8 i art. 9 nie mają zastosowania. Oznacza to, że w takim przypadku nie stosuje się zasad wynikających z tych przepisów. Przepis ustanawia więc szczególne rozwiązanie zależne od tego, kto występuje jako powód w postępowaniu grupowym.

Postępowanie grupowe

Postępowanie grupowe w przepisach

o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym8 przepisów