Art. 2. Zastąpienie starych złotych i ich przelicznik

1. W okresie od wprowadzenia nowej jednostki pieniężnej do dnia 31 grudnia 1996 r. banknoty i monety, będące w obiegu przed dniem 1 stycznia 1995 r., zwane dalej "starymi złotymi", zostaną stopniowo zastąpione banknotami i monetami opiewającymi na jednostkę pieniężną, o której mowa w art. 1.

2. Nowa jednostka pieniężna, o której mowa w art. 1, będzie miała wartość równą 10 000 starych złotych.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa sposób zastąpienia dotychczasowych banknotów i monet nowymi znakami pieniężnymi, opiewającymi na jednostkę wskazaną w art. 1. Regulacja dotyczy banknotów i monet, które znajdowały się w obiegu przed rozpoczęciem wskazanego w przepisie okresu, oraz nadaje im określenie „stare złote”.

Zastępowanie dotychczasowych środków pieniężnych ma następować stopniowo, a nie jednorazowo. Przepis wyznacza początek tego procesu jako moment wprowadzenia nowej jednostki pieniężnej, a jego zakończenie wiąże z końcem okresu wskazanego w ust. 1. W tym czasie w obiegu mają pojawiać się banknoty i monety wyrażone w nowej jednostce, zastępujące dotychczasowe nominały.

Kluczowe znaczenie ma ust. 2, który ustanawia stałą relację między obiema jednostkami. Jedna jednostka pieniężna określona w art. 1 odpowiada 10 000 „starych złotych”. Oznacza to, że zmiana nie polega na dowolnym ustalaniu wartości nowych banknotów i monet, lecz na zastosowaniu określonego przelicznika. Przykładowo, kwota 10 000 starych złotych odpowiada jednej jednostce nowej waluty, a 20 000 starych złotych odpowiada dwóm takim jednostkom.

W praktyce przepis wyznacza zarówno zakres wymiany znaków pieniężnych, jak i jej podstawową zasadę wartościową. Dotyczy przy tym obu rodzajów środków pieniężnych, czyli banknotów oraz monet, i zakłada ich sukcesywne zastępowanie w obiegu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1994 r. poz. 386.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.