Art. 1. Wprowadzenie nowej jednostki pieniężnej i jej podział

1. Poczynając od dnia 1 stycznia 1995 r. Narodowy Bank Polski dokona ekwiwalentnej denominacji złotego, wprowadzając do obrotu pieniężnego nową polską jednostkę pieniężną.

2. Nowa jednostka pieniężna o nazwie złoty będzie dzieliła się na 100 groszy.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa podstawowe zasady zmiany polskiej jednostki pieniężnej. Zgodnie z ust. 1 Narodowy Bank Polski ma dokonać „ekwiwalentnej denominacji złotego”, czyli wprowadzić do obrotu pieniężnego nową polską jednostkę pieniężną. Denominacja ma rozpocząć się od dnia wskazanego w przepisie, a jej przeprowadzenie zostało powierzone Narodowemu Bankowi Polskiemu. Przepis nie opisuje technicznego sposobu dokonania tej operacji ani nie wskazuje, jak mają być przeliczane poszczególne kwoty. Ustala natomiast samą podstawę zmiany, polegającą na wprowadzeniu nowej jednostki pieniężnej.

Ust. 2 przesądza, że nowa jednostka zachowuje nazwę „złoty”. Jednocześnie określa jej podział na 100 groszy. Oznacza to, że grosz jest częścią złotego, a relacja między tymi jednostkami została wskazana bez pozostawienia jej do odrębnego ustalenia. Przepis tworzy więc dwa podstawowe elementy systemu pieniężnego: nazwę głównej jednostki oraz liczbę groszy przypadających na jeden złoty.

W praktyce art. 1 wyznacza ramy zmiany jednostki pieniężnej i porządkuje jej strukturę. Z jednej strony wskazuje organ odpowiedzialny za wprowadzenie nowej jednostki, z drugiej określa jej podstawowy podział. Zakres regulacji jest ogólny, dlatego szczegółowe zasady przeprowadzenia denominacji, o ile miałyby obowiązywać, nie wynikają z tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1994 r. poz. 386.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.