Art. 21. Wyłączenie przepisów o umarzaniu należności

Do umarzania należności z tytułu administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej nałożonej na pracodawcę delegującego pracownika z terytorium RP nie stosuje się przepisów art. 56 ust. 1 pkt 5 i art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483).

Komentarz do Art. 21.

Przepis określa zasady dotyczące umarzania należności wynikających z administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej nałożonej na pracodawcę delegującego pracownika z terytorium RP. Jego istotą jest wyłączenie stosowania w takim przypadku dwóch wskazanych regulacji ustawy o finansach publicznych: art. 56 ust. 1 pkt 5 oraz art. 57 pkt 1.

Zakres przepisu jest ściśle określony. Obejmuje wyłącznie należności pochodzące z administracyjnej kary pieniężnej albo grzywny administracyjnej, a ponadto dotyczy sytuacji, w której karę nałożono na pracodawcę delegującego pracownika z terytorium RP. Wyłączenie odnosi się do samego umarzania należności, nie zaś ogólnie do wszystkich kwestii związanych z nałożeniem kary lub grzywny.

W praktyce oznacza to, że przy rozpatrywaniu umorzenia takich należności nie stosuje się art. 56 ust. 1 pkt 5 ani art. 57 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Przepis nie stanowi natomiast, że należności te podlegają umorzeniu automatycznie, ani nie określa odrębnych przesłanek, trybu lub organu właściwego do podjęcia takiej decyzji. Jego znaczenie polega na wyraźnym wskazaniu, że wymienione regulacje nie znajdują zastosowania do umarzania należności związanych z tymi karami i grzywnami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 868.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

pracownicy

Art. 20.Art. 22.