Art. 227. Nieważność dokumentu wydanego osobie nieuprawnionej

W przypadku gdy którykolwiek z dokumentów, o których mowa w art. 226 pkt 1–5, został wydany osobie nieuprawnionej, organ wydający ten dokument stwierdza, w drodze decyzji, jego nieważność.

Komentarz do Art. 227.

Przepis reguluje sytuację, w której dokument należący do jednej z kategorii wskazanych w art. 226 pkt 1-5 został wydany osobie, która nie była do tego uprawniona. Kluczowe znaczenie ma więc zarówno rodzaj dokumentu, jak i status osoby, której go wydano. Regulacja obejmuje wyłącznie dokumenty wymienione przez odesłanie do art. 226 pkt 1-5, nie dotyczy natomiast innych dokumentów.

Jeżeli zostanie stwierdzone, że dokument trafił do osoby nieuprawnionej, organ, który ten dokument wydał, stwierdza jego nieważność w drodze decyzji. Oznacza to, że rozstrzygnięcie w tej sprawie nie następuje w sposób dorozumiany ani wyłącznie w formie czynności technicznej. Wymagana jest decyzja wydana przez ten sam organ, który wydał dokument. Przepis wskazuje tym samym zarówno przesłankę zastosowania regulacji, jak i właściwy sposób działania organu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że wadliwe wydanie dokumentu osobie nieuprawnionej prowadzi do formalnego stwierdzenia jego nieważności. Sam fakt wydania dokumentu nie przesądza więc o jego dalszym utrzymaniu, jeżeli ujawniono, że adresat nie miał uprawnienia do jego otrzymania. Przepis nie określa w tym miejscu szczegółów postępowania ani nie definiuje pojęcia „osoba nieuprawniona”, lecz ustanawia obowiązek organu po ustaleniu tej okoliczności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 226.Art. 228.