Art. 185. Przesłanki cofnięcia zezwolenia po ustaniu celu pobytu

Zezwolenie, o którym mowa w art. 181 ust. 1, cofa się cudzoziemcowi, gdy ustał cel pobytu, ze względu na który zezwolenie zostało udzielone, lub gdy wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3–5.

Komentarz do Art. 185.

Przepis określa podstawy cofnięcia cudzoziemcowi zezwolenia, o którym mowa w art. 181 ust. 1. Cofnięcie następuje w dwóch alternatywnych sytuacjach. Pierwszą jest ustanie celu pobytu, ze względu na który zezwolenie zostało udzielone. Oznacza to, że znaczenie ma nie tylko pierwotne spełnienie przesłanek związanych z celem pobytu, lecz także jego dalsze istnienie. Drugą podstawą jest wystąpienie przynajmniej jednej z okoliczności wskazanych w art. 100 ust. 1 pkt 3-5. Przepis nie wymaga więc, aby wystąpiły wszystkie te okoliczności. Wystarczające jest zaistnienie jednej z nich.

Użycie sformułowania „cofa się” wskazuje, że w razie spełnienia jednej z określonych podstaw cofnięcie zezwolenia jest przewidzianym skutkiem prawnym. Przepis nie ustanawia odrębnych przesłanek zależnych od rodzaju przyczyny. W każdym przypadku konieczne jest jednak powiązanie cofnięcia z jedną z dwóch wskazanych podstaw, czyli ustaniem celu pobytu albo wystąpieniem okoliczności z art. 100 ust. 1 pkt 3-5. Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że udzielone zezwolenie nie pozostaje skuteczne, gdy przestaje istnieć cel, dla którego je przyznano, lub gdy pojawia się co najmniej jedna z określonych w przepisie odsyłającym okoliczności. Przy ocenie podstawy cofnięcia trzeba zatem ustalić zarówno cel udzielenia zezwolenia, jak i to, czy wystąpiła jedna z przesłanek objętych odesłaniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 184.Art. 185a.