Art. 184. Przesłanki odmowy zezwolenia na pobyt krótkotrwały

Udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 181 ust. 1, odmawia się cudzoziemcowi w przypadkach, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 i 3–5.

Komentarz do Art. 184.

Przepis określa, kiedy nie może zostać udzielone zezwolenie, o którym mowa w art. 181 ust. 1. Odmowa jest związana z wystąpieniem przypadków wskazanych w art. 100 ust. 1 pkt 1 i 3-5. Oznacza to, że art. 184 nie ustanawia samodzielnej, szczegółowej listy tych przypadków, lecz odsyła do innego przepisu, w którym zostały one określone.

Sformułowanie „odmawia się” wskazuje na obowiązkowy charakter odmowy, jeżeli zachodzi którykolwiek z przypadków objętych odesłaniem. Przepis nie przewiduje w tym zakresie dodatkowych warunków, wyjątków ani odrębnej procedury. Nie rozstrzyga również, jakie dokładnie okoliczności obejmują poszczególne punkty art. 100 ust. 1, ponieważ ich treść nie została powtórzona.

Znaczenie praktyczne art. 184 polega na tym, że ocena wniosku o zezwolenie z art. 181 ust. 1 musi uwzględniać przesłanki odmowy określone w art. 100 ust. 1 pkt 1 i 3-5. Stwierdzenie jednej z nich prowadzi do odmowy udzielenia zezwolenia na podstawie tego przepisu. Jednocześnie samo odesłanie obejmuje wyłącznie pkt 1 oraz pkt 3-5 art. 100 ust. 1, a więc nie wymienia pkt 2. Zakres zastosowania art. 184 zależy zatem od treści tych wskazanych punktów oraz od ustalenia, czy dany przypadek występuje w konkretnej sprawie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 183.Art. 185.