Art. 171. Legalność pobytu na podstawie zaświadczenia oraz jej ustanie

1. Pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny przez okres ważności wydanego mu zaświadczenia, o którym mowa w art. 170.

2. Pobyt cudzoziemca, o którym mowa w art. 170, przestaje się uważać za legalny z chwilą odnotowania przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych w rejestrze, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 7, informacji o tym, że cudzoziemiec:

1) aktywnie, dobrowolnie i z własnej inicjatywy ponownie nawiązał kontakt z osobami podejrzanymi o popełnienie przestępstwa, o którym mowa w art. 189a § 1 Kodeksu karnego, lub

2) przekroczył lub usiłował przekroczyć granicę wbrew przepisom prawa.

3. Informację, o której mowa w ust. 2, przekazuje organ, który wydał zaświadczenie, o którym mowa w art. 170.

Komentarz do Art. 171.

Przepis określa, kiedy pobyt cudzoziemca, o którym mowa w art. 170, jest uznawany za legalny oraz kiedy ten skutek ustaje. Podstawą legalności pobytu jest ważne zaświadczenie wydane cudzoziemcowi. Oznacza to, że pobyt pozostaje legalny przez okres ważności tego dokumentu.

Ustęp 2 wskazuje dwa zdarzenia, które powodują utratę tego statusu. Pobyt przestaje być uznawany za legalny z chwilą odnotowania przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych odpowiedniej informacji w rejestrze, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 7. Informacja może dotyczyć tego, że cudzoziemiec:

aktywnie, dobrowolnie i z własnej inicjatywy ponownie nawiązał kontakt z osobami podejrzanymi o popełnienie przestępstwa, o którym mowa w art. 189a § 1 Kodeksu karnego,
przekroczył albo usiłował przekroczyć granicę wbrew przepisom prawa.

Znaczenie ma nie tylko samo wystąpienie jednej z tych okoliczności, lecz także jej odnotowanie w określonym rejestrze. Dopiero z chwilą takiego odnotowania pobyt przestaje być uznawany za legalny na podstawie tego przepisu. Rozwiązanie to wyznacza więc jasny moment ustania legalności pobytu i wiąże go z czynnością rejestrową ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Ustęp 3 określa obieg informacji. Informację przekazuje organ, który wydał zaświadczenie, o którym mowa w art. 170. Przepis rozdziela zatem czynność przekazania informacji od jej odnotowania w rejestrze, wskazując odpowiedzialność poszczególnych organów za te działania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 170.Art. 172.