Art. 170. Zaświadczenie potwierdzające domniemanie bycia ofiarą handlu ludźmi

Cudzoziemcowi, w stosunku do którego istnieje domniemanie, że jest ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu art. 115 § 22 Kodeksu karnego, wydaje się zaświadczenie potwierdzające istnienie tego domniemania.

Komentarz do Art. 170.

Przepis reguluje wydawanie cudzoziemcowi zaświadczenia w sytuacji, gdy istnieje wobec niego domniemanie, że jest ofiarą handlu ludźmi. Chodzi o domniemanie rozumiane zgodnie z art. 115 § 22 Kodeksu karnego, do którego przepis wyraźnie odsyła. Jeżeli takie domniemanie istnieje, cudzoziemcowi wydaje się zaświadczenie potwierdzające ten fakt.

Kluczowe znaczenie mają dwa elementy. Po pierwsze, przepis odnosi się wyłącznie do cudzoziemca, a więc osoby, której dotyczy wskazana sytuacja. Po drugie, podstawą wydania dokumentu jest istnienie domniemania, że dana osoba jest ofiarą handlu ludźmi. Zaświadczenie nie zostało opisane jako dokument stwierdzający definitywnie, że cudzoziemiec jest ofiarą, lecz jako potwierdzenie istnienia domniemania w tym zakresie.

Praktyczne znaczenie regulacji polega na formalnym udokumentowaniu szczególnej sytuacji cudzoziemca. Zaświadczenie potwierdza, że w odniesieniu do konkretnej osoby istnieje domniemanie jej pokrzywdzenia handlem ludźmi w rozumieniu wskazanego przepisu Kodeksu karnego. Sam przepis określa więc zarówno przesłankę wydania dokumentu, jak i jego podstawową treść. Nie reguluje natomiast w tym miejscu procedury wydawania zaświadczenia, okresu jego ważności ani skutków prawnych, jakie mogą wynikać z jego posiadania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 169c.Art. 171.