Art. 15. Przesłanki i zasady uśmiercania zwierząt

1. Zwierzę przetrzymywane w Centralnym Azylu może zostać uśmiercone:

1) po wydaniu przez sąd orzeczenia o przepadku zwierzęcia oraz wydaniu przez uprawniony organ decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 130 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody albo art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych – w przypadku zwierząt stanowiących przedmiot postępowania w sprawie orzekania o przepadku;

2) gdy:

a) istnieje konieczność podjęcia działań niezbędnych do usunięcia poważnego zagrożenia sanitarnego dla życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt,

b) istnieje konieczność jego bezzwłocznego uśmiercenia w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt,

c) bezpośrednio zagraża ono innym zwierzętom lub ludziom, a jest niemożliwy inny sposób usunięcia tego zagrożenia,

d) nie jest możliwe jego wprowadzenie do środowiska przyrodniczego zgodnie z art. 13 lub przekazanie innemu podmiotowi zgodnie z art. 14

w przypadku zwierząt innych niż określone w pkt 1.

1a. Uśmiercenie zwierząt przyjętych do Centralnego Azylu należących do gatunków chronionych następuje po uzyskaniu zezwolenia, o którym mowa w art. 56 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

1b. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1a, może być wydane na wniosek Dyrektora Centralnego Azylu.

1c. Uśmiercenie zwierząt przyjętych do Centralnego Azylu należących do gatunków CITES, z wyłączeniem gatunków należących jednocześnie do gatunków chronionych, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. d, wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw środowiska wydawanego na wniosek Dyrektora Centralnego Azylu.

1d. W przypadku, o którym mowa w ust. 1c, minister właściwy do spraw środowiska wydaje zezwolenie na uśmiercenie zwierzęcia w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie tego zezwolenia.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Zwierzę uśmierca lekarz weterynarii, który posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii w rozumieniu ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 125), w sposób humanitarny polegający na zadawaniu przy tym minimum cierpienia fizycznego i psychicznego.

7. W przypadku konieczności bezzwłocznego uśmiercenia w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt zwierzę może zostać uśmiercone bez zgody właściciela na podstawie orzeczenia lekarza weterynarii w sposób określony w art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.

Komentarz do Art. 15.

Przepis określa, w jakich sytuacjach zwierzę przetrzymywane w Centralnym Azylu może zostać uśmiercone, oraz wskazuje wymagane zgody i sposób wykonania tej czynności. Regulacja rozróżnia dwie podstawowe grupy przypadków.

W odniesieniu do zwierząt będących przedmiotem postępowania w sprawie orzekania o przepadku konieczne jest zarówno wydanie przez sąd orzeczenia o przepadku zwierzęcia, jak i wydanie przez uprawniony organ właściwej decyzji administracyjnej. W przypadku pozostałych zwierząt uśmiercenie jest możliwe, gdy zachodzi co najmniej jedna z określonych przesłanek: trzeba usunąć poważne zagrożenie sanitarne dla życia lub zdrowia ludzi albo zwierząt, występuje konieczność bezzwłocznego uśmiercenia, zwierzę bezpośrednio zagraża ludziom lub innym zwierzętom i nie ma innego sposobu usunięcia zagrożenia, albo nie można wprowadzić go do środowiska przyrodniczego na podstawie art. 13 ani przekazać innemu podmiotowi na podstawie art. 14.

Dodatkowe wymogi dotyczą zwierząt należących do gatunków chronionych oraz gatunków CITES. W pierwszym przypadku potrzebne jest zezwolenie, o którym mowa w art. 56 ust. 1 lub 2 ustawy o ochronie przyrody, wydawane na wniosek Dyrektora Centralnego Azylu. W przypadku gatunków CITES, z wyjątkiem gatunków jednocześnie chronionych, zezwolenie ministra właściwego do spraw środowiska jest wymagane w sytuacji wskazanej w ust. 1 pkt 2 lit. d i jest wydawane na wniosek Dyrektora Centralnego Azylu. Minister wydaje je w terminie 30 dni od otrzymania wniosku.

Uśmiercenia dokonuje lekarz weterynarii uprawniony do wykonywania zawodu, w sposób humanitarny, z minimum cierpienia fizycznego i psychicznego. W razie konieczności bezzwłocznego uśmiercenia może ono nastąpić bez zgody właściciela, na podstawie orzeczenia lekarza weterynarii.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2375.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zwierzęta

Art. 14.Art. 16.