Art. 42. Wyłączenie stosowania przepisów w sprawach podatkowych

Przepisów art. 38–40 nie stosuje się w sprawach prowadzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863).

Komentarz do Art. 42.

Przepis określa wyjątek od stosowania art. 38-40. Wyłączenie dotyczy spraw prowadzonych na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej. Oznacza to, że jeżeli dana sprawa jest prowadzona w oparciu o jedną z tych ustaw, regulacji zawartych w art. 38-40 nie stosuje się w jej toku.

Znaczenie tego przepisu polega na wskazaniu granic zastosowania wcześniejszych regulacji. Sam fakt, że sprawa może dotyczyć obszaru objętego ustawą o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy, nie przesądza jeszcze o zastosowaniu art. 38-40. Decydujące znaczenie ma podstawa prawna prowadzenia konkretnej sprawy. Jeżeli jest nią Ordynacja podatkowa albo ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej, przepisy art. 38-40 zostają wyłączone.

W praktyce art. 42 rozdziela sprawy objęte tymi dwiema ustawami od spraw, w których art. 38-40 mogą mieć zastosowanie. Przepis nie ustanawia dodatkowych przesłanek ani wyjątków, lecz formułuje bezpośrednie wyłączenie. Jego funkcją jest zapobieganie stosowaniu art. 38-40 w postępowaniach prowadzonych na podstawie wskazanych ustaw. Aby ustalić, czy wyłączenie działa, należy więc sprawdzić, na jakich przepisach opiera się prowadzenie danej sprawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 647.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42a.