Art. 213. Przesłanki odmowy współpracy z organem państwa trzeciego

Agencja może odmówić właściwemu organowi nadzoru publicznego z państwa trzeciego udzielenia informacji, przekazania dokumentów, lub udziału w kontroli, o których mowa w art. 212, jeżeli:

1) udzielenie informacji, przekazanie dokumentów lub udział w kontroli mogłyby mieć negatywny wpływ na suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek publiczny Unii Europejskiej lub Rzeczypospolitej Polskiej;

2) przeciwko biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej toczy się już postępowanie sądowe w sprawie, której dotyczy wniosek właściwego organu nadzoru publicznego z państwa trzeciego;

3) wydane zostało w Rzeczypospolitej Polskiej prawomocne orzeczenie w tej samej sprawie przeciwko biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej, których dotyczy wniosek właściwego organu nadzoru publicznego z państwa trzeciego.

Komentarz do Art. 213.

Przepis określa sytuacje, w których Agencja może odmówić właściwemu organowi nadzoru publicznego z państwa trzeciego współpracy obejmującej udzielenie informacji, przekazanie dokumentów lub udział w kontroli, o których mowa w art. 212. Użycie słowa „może” oznacza, że wystąpienie jednej z wymienionych okoliczności daje Agencji podstawę do odmowy, ale sam przepis nie formułuje obowiązku jej zastosowania.

Odmowa może nastąpić w trzech przypadkach:

gdy przekazanie informacji lub dokumentów albo udział w kontroli mogłyby negatywnie wpłynąć na suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek publiczny Unii Europejskiej albo Rzeczypospolitej Polskiej;
gdy przeciwko biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej toczy się już postępowanie sądowe w sprawie objętej wnioskiem organu z państwa trzeciego;
gdy w Rzeczypospolitej Polskiej wydano prawomocne orzeczenie w tej samej sprawie przeciwko biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej, których dotyczy wniosek.

Przepis obejmuje zatem zarówno ochronę wskazanych interesów publicznych, jak i sytuacje, w których sprawa jest już przedmiotem postępowania sądowego albo została prawomocnie rozstrzygnięta w Polsce. W praktyce wyznacza to granice współpracy Agencji z organem nadzoru publicznego z państwa trzeciego. Znaczenie ma nie tylko rodzaj żądanej czynności, lecz także jej możliwy wpływ na suwerenność, bezpieczeństwo i porządek publiczny oraz stan postępowania dotyczącego biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1089.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 212.Art. 214.