Art. 142. Niezależność postępowania dyscyplinarnego od karnego

1. Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe za ten sam czyn.

2. Postępowanie dyscyplinarne może być zawieszone do czasu zakończenia postępowania karnego.

Komentarz do Art. 142.

Przepis określa relację między postępowaniem dyscyplinarnym a postępowaniem karnym dotyczącym tego samego czynu. Jego podstawową zasadą jest niezależność obu postępowań. Oznacza to, że postępowanie dyscyplinarne toczy się odrębnie, nawet jeżeli za ten sam czyn prowadzone jest postępowanie karne dotyczące przestępstwa albo przestępstwa skarbowego. Sam fakt prowadzenia postępowania karnego nie powoduje więc automatycznego wstrzymania postępowania dyscyplinarnego.

Ustęp 2 przewiduje jednak możliwość zawieszenia postępowania dyscyplinarnego do czasu zakończenia postępowania karnego. Zawieszenie ma charakter fakultatywny, ponieważ przepis wskazuje, że postępowanie „może być zawieszone”, a nie że musi zostać zawieszone. Oznacza to, że niezależność postępowań nie wyklucza czasowego przerwania postępowania dyscyplinarnego, jeżeli zostanie podjęta taka decyzja.

W praktyce przepis pozwala prowadzić postępowanie dyscyplinarne bez oczekiwania na zakończenie sprawy karnej, a jednocześnie dopuszcza jego czasowe wstrzymanie. Rozwiązanie to obejmuje sytuację, w której oba postępowania odnoszą się do tego samego czynu, przy czym postępowanie karne musi dotyczyć przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. Przepis nie przesądza natomiast, że jedno z tych postępowań zawsze ma pierwszeństwo przed drugim ani że zawieszenie następuje z mocy prawa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1089.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 141.Art. 143.