Art. 34. u.b.ż.ż. Uznanie wody jako naturalnej wody mineralnej

1. Naturalne wody mineralne wprowadzane do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej muszą być uznane jako naturalne wody mineralne przez:

1) Głównego Inspektora Sanitarnego, jeżeli woda wydobywana jest z otworu znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli woda wydobywana jest z otworu znajdującego się na terytorium tego państwa, albo

3) Głównego Inspektora Sanitarnego albo właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli woda wydobywana jest z otworu znajdującego się na terytorium państwa trzeciego.

2. Główny Inspektor Sanitarny może uznać, w drodze decyzji, wodę pochodzącą z otworu znajdującego się na terytorium państwa trzeciego jako naturalną wodę mineralną, jeżeli właściwy organ tego państwa poświadczy spełnianie przez tę wodę wymagań określonych w niniejszej ustawie i w przepisach wydanych na jej podstawie oraz zobowiąże się do przeprowadzania regularnych kontroli warunków wydobywania, transportu i rozlewu tej wody. Zaświadczenie jest ważne przez okres nieprzekraczający 5 lat od daty jego wydania.

Komentarz do Art. 34. ubżż

Przepis określa warunki, jakie musi spełnić naturalna woda mineralna, aby mogła być wprowadzana do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Podstawowym wymogiem jest jej uznanie za naturalną wodę mineralną przez właściwy organ, przy czym organ ten zależy od miejsca położenia otworu, z którego woda jest wydobywana.

Jeżeli otwór znajduje się w Polsce, uznania dokonuje Główny Inspektor Sanitarny. W przypadku otworu położonego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej właściwy jest organ tego państwa. Dla wody wydobywanej w państwie trzecim uznania może dokonać Główny Inspektor Sanitarny albo właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

W odniesieniu do wody pochodzącej z państwa trzeciego Główny Inspektor Sanitarny może wydać decyzję o uznaniu jej za naturalną wodę mineralną. Jest to możliwe, gdy właściwy organ państwa pochodzenia poświadczy spełnianie przez wodę wymagań określonych w ustawie i przepisach wydanych na jej podstawie oraz zobowiąże się do regularnej kontroli warunków jej wydobywania, transportu i rozlewu. Zaświadczenie potwierdzające te okoliczności jest ważne przez okres nieprzekraczający 5 lat od dnia wydania.

W praktyce przepis wiąże możliwość legalnego wprowadzania wody do obrotu z formalnym uznaniem jej statusu oraz wskazuje, jakie organy i dokumenty są właściwe w zależności od kraju wydobycia. Ustanawia także czasowe ograniczenie ważności zaświadczenia dotyczącego wody z państwa trzeciego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1448.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33. ubżż Art. 35. ubżż