Art. 52a. Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne na środkach spożywczych

Środki spożywcze mogą być znakowane oświadczeniami żywieniowymi i zdrowotnymi pod warunkiem spełniania wymagań określonych w rozporządzeniu nr 1924/2006.

Komentarz do Art. 52a.

Przepis określa warunki znakowania środków spożywczych oświadczeniami żywieniowymi i zdrowotnymi. Z jego treści wynika, że takie oznaczenia są dopuszczalne, ale nie w sposób nieograniczony. Można je stosować wyłącznie wtedy, gdy zostały spełnione wymagania wskazane w rozporządzeniu nr 1924/2006.

Kluczowe znaczenie ma konstrukcja „pod warunkiem”. Oznacza ona, że samo zamieszczenie oświadczenia na środku spożywczym nie jest wystarczające do uznania znakowania za zgodne z przepisem. Konieczne jest także spełnienie wymagań określonych w przywołanym rozporządzeniu. Przepis nie wylicza tych wymagań ani nie opisuje odrębnie zasad stosowania poszczególnych rodzajów oświadczeń, lecz odsyła do jednego aktu, który wyznacza właściwe kryteria.

Regulacja obejmuje dwa rodzaje oświadczeń, żywieniowe i zdrowotne. Nie ustanawia obowiązku umieszczania takich informacji na środkach spożywczych, ponieważ użyte sformułowanie „mogą być znakowane” wskazuje na dopuszczalność takiego działania. Jednocześnie możliwość ta jest uzależniona od zgodności z wymaganiami rozporządzenia nr 1924/2006. W praktyce przepis pełni więc funkcję warunkującą, wskazuje, kiedy znakowanie oświadczeniami jest dozwolone, i łączy ocenę prawidłowości oznaczenia z wymaganiami zawartymi w przywołanym rozporządzeniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1225.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 52.Art. 52b.