Art. 14. Stosowanie i wymagania dotyczące rozpuszczalników ekstrakcyjnych

1. Stosowanie rozpuszczalników ekstrakcyjnych w produkcji żywności lub składników żywności powinno być uzasadnione technologicznie i nie może powodować występowania w żywności lub jej składnikach pozostałości w ilościach mogących niekorzystnie oddziaływać na zdrowie człowieka.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) maksymalne dopuszczalne poziomy zawartości w rozpuszczalnikach ekstrakcyjnych pierwiastków szkodliwych dla zdrowia,

2) wykaz substancji i materiałów dopuszczonych do stosowania jako rozpuszczalniki ekstrakcyjne, warunki ich stosowania oraz maksymalne dopuszczalne poziomy pozostałości w żywności lub składnikach żywności,

3) szczegółowe wymagania w zakresie oznakowania rozpuszczalników ekstrakcyjnych

mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności oraz jednolite wymagania w tym zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2:

1) wymagania dotyczące pobierania próbek i metod analitycznych stosowanych w trakcie urzędowej kontroli żywności do oznaczania parametrów właściwych dla rozpuszczalników ekstrakcyjnych,

2) specyfikacje i kryteria czystości rozpuszczalników ekstrakcyjnych

mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności oraz jednolite wymagania w tym zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej, jeżeli są ustalone.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa zasady stosowania rozpuszczalników ekstrakcyjnych przy produkcji żywności i składników żywności. Ich użycie musi być uzasadnione technologicznie, a pozostałości rozpuszczalników w żywności lub jej składnikach nie mogą występować w ilościach, które mogą niekorzystnie oddziaływać na zdrowie człowieka. Oznacza to, że znaczenie ma zarówno cel technologiczny zastosowania danego środka, jak i poziom jego pozostałości w gotowym produkcie lub składniku.

W ust. 2 przewidziano obowiązek wydania przez ministra właściwego do spraw zdrowia rozporządzenia. Ma ono określić trzy podstawowe grupy wymagań:

maksymalne dopuszczalne poziomy zawartości pierwiastków szkodliwych dla zdrowia w rozpuszczalnikach ekstrakcyjnych,
wykaz substancji i materiałów dopuszczonych do stosowania, warunki ich używania oraz maksymalne poziomy pozostałości w żywności lub składnikach żywności,
szczegółowe wymagania dotyczące oznakowania rozpuszczalników ekstrakcyjnych.

Ust. 3 pozwala dodatkowo zamieścić w tym samym rozporządzeniu wymagania dotyczące pobierania próbek i metod analitycznych stosowanych podczas urzędowej kontroli żywności, a także specyfikacje i kryteria czystości rozpuszczalników, jeżeli zostały ustalone. W obu przypadkach celem regulacji jest zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz jednolitych wymagań obowiązujących w Unii Europejskiej. W praktyce przepis łączy więc ogólny zakaz stwarzania zagrożenia dla zdrowia z obowiązkiem szczegółowego uregulowania dopuszczalnych substancji, limitów, oznakowania i sposobu ich kontrolowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1225.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.