Art. 9. Wyłączenie grupy lub zakresu spod nadzoru uzupełniającego

1. Jeżeli grupa, spełniając warunek, o którym mowa w art. 6 ust. 2, nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 3, albo spełniając warunek, o którym mowa w art. 6 ust. 3, nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 2, koordynator, po zasięgnięciu opinii zainteresowanych organów nadzoru, może, w drodze decyzji skierowanej do podmiotu wiodącego, ustalić, że grupa nie będzie podlegała nadzorowi uzupełniającemu albo że nie będą podlegać temu nadzorowi znaczące transakcje wewnątrzgrupowe, znacząca koncentracja ryzyka lub zarządzanie ryzykiem i kontrola wewnętrzna, o których mowa w rozdziale 3 w oddziałach 3–5, jeżeli ze względu na cele nadzoru uzupełniającego byłoby to niewłaściwe lub mylące.

2. O decyzji, o której mowa w ust. 1, koordynator informuje zainteresowane organy nadzoru sprawujące nadzór nad podmiotami wchodzącymi w skład grupy, której dotyczy ta decyzja.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa sytuację, w której grupa spełnia tylko jeden z dwóch warunków wskazanych w art. 6 ust. 2 i 3. Jeżeli grupa spełnia warunek z art. 6 ust. 2, ale nie spełnia warunku z art. 6 ust. 3, albo odwrotnie, koordynator może zastosować szczególne rozwiązanie dotyczące zakresu nadzoru uzupełniającego.

Po zasięgnięciu opinii zainteresowanych organów nadzoru koordynator może, w drodze decyzji skierowanej do podmiotu wiodącego, ustalić, że grupa w ogóle nie będzie podlegała nadzorowi uzupełniającemu. Możliwe jest także wyłączenie spod tego nadzoru tylko określonych obszarów, czyli znaczących transakcji wewnątrzgrupowych, znaczącej koncentracji ryzyka albo zarządzania ryzykiem i kontroli wewnętrznej, o których mowa w rozdziale 3 w oddziałach 3-5.

Warunkiem takiej decyzji jest uznanie, że objęcie grupy lub wskazanych obszarów nadzorem uzupełniającym byłoby, ze względu na cele tego nadzoru, niewłaściwe lub mylące. Przepis pozostawia więc koordynatorowi możliwość dostosowania zakresu nadzoru do konkretnej sytuacji grupy, mimo niespełnienia jednego z warunków określonych w art. 6. Decyzja może dotyczyć całej grupy albo tylko wybranych zagadnień, co pozwala ograniczyć obowiązki nadzorcze do zakresu uzasadnionego celami nadzoru. O wydanej decyzji koordynator informuje zainteresowane organy nadzoru sprawujące nadzór nad podmiotami należącymi do grupy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 719.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 9a.