Art. 75. Polityka mieszkaniowa i ochrona lokatorów

1. Władze publiczne prowadzą politykę sprzyjającą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, w szczególności przeciwdziałają bezdomności, wspierają rozwój budownictwa socjalnego oraz popierają działania obywateli zmierzające do uzyskania własnego mieszkania.

2. Ochronę praw lokatorów określa ustawa.

Komentarz do Art. 75.

Przepis wskazuje, że władze publiczne powinny prowadzić politykę, która sprzyja zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych obywateli. Oznacza to, że sprawy związane z mieszkaniami powinny być uwzględniane w działaniach władz publicznych. Przepis nie opisuje jednak szczegółowych programów, świadczeń ani procedur, za pomocą których ten cel ma być realizowany. W szczególności władze publiczne powinny przeciwdziałać bezdomności. Ich zadaniem jest także wspieranie rozwoju budownictwa socjalnego. Chodzi również o popieranie działań podejmowanych przez obywateli, które zmierzają do uzyskania przez nich własnego mieszkania. Wymienione działania są przykładami sposobów realizacji polityki sprzyjającej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Druga część przepisu dotyczy ochrony praw lokatorów. Stanowi ona, że zasady tej ochrony określa ustawa. Oznacza to, że sam przepis wskazuje potrzebę ochrony praw lokatorów, natomiast szczegółowe rozwiązania w tym zakresie powinny wynikać z ustawy. Przepis łączy więc ogólne zadanie władz publicznych w dziedzinie mieszkalnictwa z koniecznością ustawowego uregulowania ochrony lokatorów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

władza publiczna

potrzeby mieszkaniowe

ochrona praw lokatorów

Art. 74.Art. 76.