Art. 23. Gospodarstwo rodzinne

Podstawą ustroju rolnego państwa jest gospodarstwo rodzinne. Zasada ta nie narusza postanowień art. 21 i art. 22.

Komentarz do Art. 23.

Przepis wskazuje, że podstawą ustroju rolnego państwa jest gospodarstwo rodzinne. Oznacza to, że na poziomie konstytucyjnym gospodarstwo rodzinne zostało uznane za podstawowy punkt odniesienia dla organizacji rolnictwa w państwie. Jest to ogólna zasada dotycząca ustroju rolnego, a nie szczegółowy opis funkcjonowania konkretnego gospodarstwa. Przepis nie zawiera definicji gospodarstwa rodzinnego. Nie określa więc, kto może je prowadzić, jakie powinno mieć rozmiary ani jakie warunki musi spełniać. Nie wskazuje także konkretnych praw lub obowiązków osób prowadzących takie gospodarstwa. Z jego treści wynika jedynie znaczenie gospodarstwa rodzinnego jako podstawy ustroju rolnego państwa. Zasada ta nie narusza postanowień art. 21 i art. 22 Konstytucji. Oznacza to, że uznanie gospodarstwa rodzinnego za podstawę ustroju rolnego nie może być rozumiane jako uchylenie, ograniczenie ani pominięcie postanowień wskazanych przepisów. Artykuł 23 ustanawia zatem zasadę, która powinna być odczytywana łącznie z tymi postanowieniami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

podstawa

zasady

postanowienie

Art. 22.Art. 24.