Art. 148. kw Szkodnictwo leśne

§ 2. Jeżeli czyn godzi w mienie osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.

§ 3. W razie popełnienia wykroczenia można orzec nawiązkę do wysokości 500 złotych.

1) dokonuje w nienależącym do niego lesie wyrębu gałęzi, korzeni lub krzewów, niszczy je lub uszkadza albo karczuje pniaki,

2) zabiera z nienależącego do niego lasu wyrąbane gałęzie, korzenie lub krzewy albo wykarczowane pniaki, podlega karze grzywny.

Komentarz do Art. 148. kw

Art. 148 Kodeksu wykroczeń reguluje kwestie związane z naruszeniem mienia w kontekście lasów, a także określa zasady ścigania takich czynów oraz możliwe sankcje. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego przepisu.

1. Zakres przedmiotowy przepisu

Art. 148 Kodeksu wykroczeń dotyczy czynów polegających na:

Wyrębie gałęzi, korzeni lub krzewów w lesie, który nie należy do sprawcy.
Niszczeniu lub uszkadzaniu tych elementów lasu.
Karczowaniu pniaków.
Zabieraniu wyrąbanych gałęzi, korzeni, krzewów lub wykarczowanych pniaków z lasu, który nie należy do sprawcy.

2. Ochrona mienia osoby najbliższej

Przepis ten wprowadza szczególną ochronę mienia osób najbliższych. W przypadku, gdy czyn godzi w mienie osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego. Oznacza to, że organy ścigania nie podejmują działań z urzędu, lecz dopiero po złożeniu stosownego wniosku przez osobę pokrzywdzoną.

3. Sankcje

Za popełnienie wykroczenia określonego w art. 148 Kodeksu wykroczeń przewidziana jest kara grzywny. Ponadto, sąd może orzec nawiązkę do wysokości 500 złotych. Nawiązka ta ma charakter kompensacyjny i jest formą zadośćuczynienia dla pokrzywdzonego za doznane straty.

4. Analiza poszczególnych elementów czynu

Wyrąb gałęzi, korzeni lub krzewów: Czynność ta polega na fizycznym usunięciu tych elementów z lasu. Istotne jest, że las nie może należeć do sprawcy, co oznacza, że sprawca działa na terenie cudzej własności.
Niszczenie lub uszkadzanie: Obejmuje wszelkie działania prowadzące do zniszczenia lub uszkodzenia gałęzi, korzeni, krzewów lub pniaków. Może to być np. złamanie gałęzi, uszkodzenie korzeni poprzez kopanie itp.
Karczowanie pniaków: Polega na usunięciu pniaków z ziemi, co jest działaniem bardziej inwazyjnym i wymagającym większego nakładu pracy.
Zabieranie wyrąbanych elementów: Dotyczy sytuacji, gdy sprawca zabiera z lasu wyrąbane gałęzie, korzenie, krzewy lub wykarczowane pniaki. Czynność ta jest traktowana jako kradzież mienia.

5. Wnioski praktyczne

W praktyce, art. 148 Kodeksu wykroczeń ma na celu ochronę mienia właścicieli lasów przed nieuprawnionymi działaniami osób trzecich. Właściciele lasów powinni być świadomi swoich praw i możliwości dochodzenia roszczeń w przypadku naruszenia ich mienia. Z kolei osoby korzystające z lasów powinny pamiętać o konieczności poszanowania cudzej własności i unikania działań, które mogą prowadzić do odpowiedzialności wykroczeniowej.

6. Podsumowanie

Art. 148 Kodeksu wykroczeń wprowadza istotne regulacje mające na celu ochronę mienia w kontekście lasów. Przepis ten przewiduje zarówno sankcje karne w postaci grzywny, jak i możliwość orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego. Ściganie czynów godzących w mienie osoby najbliższej następuje na żądanie pokrzywdzonego, co podkreśla znaczenie ochrony interesów osób bliskich sprawcy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2119.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ściganie żądanie

osoba najbliższa

kara grzywny

popełnienie wykroczenia

wysokość nawiązki

wyrąbane gałęzie

wykarczowane pniaki

nienależący las

zniszczenie mienia

uszkodzenie mienia

niszczenie krzewów

uszkadzanie krzewów

czyn godzący

mienie osoby

karczowanie pniaków

pokrzywdzony

las

gałęzie

korzenie

krzewy

pniaki

Art. 147a.Art. 149.