Art. 148. kw Szkodnictwo leśne

§ 1. Kto:

1) dokonuje w nienależącym do niego lesie wyrębu gałęzi, korzeni lub krzewów, niszczy je lub uszkadza albo karczuje pniaki,

2) zabiera z nienależącego do niego lasu wyrąbane gałęzie, korzenie lub krzewy albo wykarczowane pniaki, podlega karze grzywny.

§ 2. Jeżeli czyn godzi w mienie osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.

§ 3. W razie popełnienia wykroczenia można orzec nawiązkę do wysokości 500 złotych.

Komentarz do Art. 148. kw

Art. 148 Kodeksu wykroczeń reguluje kwestie związane z naruszeniem mienia w kontekście lasów, a także określa zasady ścigania takich czynów oraz możliwe sankcje. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego przepisu.

1. Zakres przedmiotowy przepisu

Art. 148 Kodeksu wykroczeń dotyczy czynów polegających na:

Wyrębie gałęzi, korzeni lub krzewów w lesie, który nie należy do sprawcy.
Niszczeniu lub uszkadzaniu tych elementów lasu.
Karczowaniu pniaków.
Zabieraniu wyrąbanych gałęzi, korzeni, krzewów lub wykarczowanych pniaków z lasu, który nie należy do sprawcy.

2. Ochrona mienia osoby najbliższej

Przepis ten wprowadza szczególną ochronę mienia osób najbliższych. W przypadku, gdy czyn godzi w mienie osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego. Oznacza to, że organy ścigania nie podejmują działań z urzędu, lecz dopiero po złożeniu stosownego wniosku przez osobę pokrzywdzoną.

3. Sankcje

Za popełnienie wykroczenia określonego w art. 148 Kodeksu wykroczeń przewidziana jest kara grzywny. Ponadto, sąd może orzec nawiązkę do wysokości 500 złotych. Nawiązka ta ma charakter kompensacyjny i jest formą zadośćuczynienia dla pokrzywdzonego za doznane straty.

4. Analiza poszczególnych elementów czynu

Wyrąb gałęzi, korzeni lub krzewów: Czynność ta polega na fizycznym usunięciu tych elementów z lasu. Istotne jest, że las nie może należeć do sprawcy, co oznacza, że sprawca działa na terenie cudzej własności.
Niszczenie lub uszkadzanie: Obejmuje wszelkie działania prowadzące do zniszczenia lub uszkodzenia gałęzi, korzeni, krzewów lub pniaków. Może to być np. złamanie gałęzi, uszkodzenie korzeni poprzez kopanie itp.
Karczowanie pniaków: Polega na usunięciu pniaków z ziemi, co jest działaniem bardziej inwazyjnym i wymagającym większego nakładu pracy.
Zabieranie wyrąbanych elementów: Dotyczy sytuacji, gdy sprawca zabiera z lasu wyrąbane gałęzie, korzenie, krzewy lub wykarczowane pniaki. Czynność ta jest traktowana jako kradzież mienia.

5. Wnioski praktyczne

W praktyce, art. 148 Kodeksu wykroczeń ma na celu ochronę mienia właścicieli lasów przed nieuprawnionymi działaniami osób trzecich. Właściciele lasów powinni być świadomi swoich praw i możliwości dochodzenia roszczeń w przypadku naruszenia ich mienia. Z kolei osoby korzystające z lasów powinny pamiętać o konieczności poszanowania cudzej własności i unikania działań, które mogą prowadzić do odpowiedzialności wykroczeniowej.

6. Podsumowanie

Art. 148 Kodeksu wykroczeń wprowadza istotne regulacje mające na celu ochronę mienia w kontekście lasów. Przepis ten przewiduje zarówno sankcje karne w postaci grzywny, jak i możliwość orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego. Ściganie czynów godzących w mienie osoby najbliższej następuje na żądanie pokrzywdzonego, co podkreśla znaczenie ochrony interesów osób bliskich sprawcy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 734.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ściganie na żądanie

wysokość nawiązki

nienależący las

zniszczenie mienia

uszkodzenie mienia

mienie osoby

pokrzywdzony

las

korzeń

krzewy

Art. 147a. kw Art. 149. kw