Art. 140. kw Nieobyczajny wybryk

Kto publicznie dopuszcza się nieobyczajnego wybryku, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 1500 złotych albo karze nagany.

Komentarz do Art. 140. kw

Karalne jest zachowanie rażąco naruszające obyczajność, jeżeli nastąpiło publicznie. Chodzi o czyn dostrzegalny dla nieokreślonego kręgu osób, a nie o zachowanie w sferze prywatnej, choćby oceniane jako gorszące.

Najważniejsze punkty

Znamiona muszą wystąpić łącznie: publiczny charakter zachowania oraz jego nieobyczajność.
Publiczny charakter oznacza możliwość spostrzeżenia czynu przez bliżej nieoznaczoną liczbę osób, a nie samo przebywanie w miejscu ogólnodostępnym.
Katalog kar obejmuje areszt, ograniczenie wolności, grzywnę oraz naganę.
Grzywna ma ustawowy pułap 1500 złotych, co odróżnia to wykroczenie od czynów zagrożonych karą surowszą.
Wybór kary spośród czterech możliwości należy do orzekającego i zależy od okoliczności czynu.

W praktyce

Spór dotyczy zwykle nie samego zachowania, lecz jego publiczności: ta sama czynność inaczej wygląda na ulicy, a inaczej w zamkniętym pomieszczeniu, do którego nikt nie ma wglądu. Drugą osią sporu jest ocena obyczajowa, bo przepis odsyła do normy społecznej, a nie do zamkniętej listy zakazanych zachowań. Rozstrzyga zatem kontekst, w tym miejsce, pora i krąg osób obecnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 734.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Nieobyczajny wybryk

Art. 139c. kw Art. 141. kw