Art. 126. kw Kradzież, przywłaszczenie, niszczenie cudzej rzeczy niemajątkowej

§ 1. Kto zabiera w celu przywłaszczenia, przywłaszcza sobie albo umyślnie niszczy lub uszkadza cudzą rzecz przedstawiającą wartość niemajątkową, podlega karze grzywny albo karze nagany.

§ 2. Ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.

Komentarz do Art. 126. kw

Art. 126 Kodeksu wykroczeń przewiduje odpowiedzialność za czyny polegające na zabieraniu, przywłaszczaniu, niszczeniu lub uszkadzaniu cudzej rzeczy, która przedstawia wartość niemajątkową. Przepis ten ma na celu ochronę dóbr, które mimo że nie mają bezpośredniej wartości materialnej, są istotne z punktu widzenia społecznego, kulturowego czy osobistego.

Analiza przepisu:

Zakres przedmiotowy:
- Zabieranie w celu przywłaszczenia: Oznacza to, że sprawca zabiera cudzą rzecz z zamiarem jej zatrzymania na stałe.
- Przywłaszczenie: Polega na bezprawnym zawłaszczeniu cudzej rzeczy, czyli traktowaniu jej jak własnej.
- Umyślne niszczenie lub uszkadzanie: Obejmuje działania, które prowadzą do zniszczenia lub uszkodzenia rzeczy, przy czym sprawca działa z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym.
Przedmiot ochrony:
- Przepis chroni rzeczy przedstawiające wartość niemajątkową. Mogą to być przedmioty o wartości sentymentalnej, historycznej, artystycznej czy kulturowej, które nie mają bezpośredniej wartości materialnej, ale są cenne z innych względów.
Strona podmiotowa:
- Wykroczenie to można popełnić tylko umyślnie. Sprawca musi mieć świadomość, że działa na szkodę cudzej rzeczy i chcieć tego skutku lub godzić się na jego wystąpienie.
Kary:
- Przepis przewiduje dwie formy sankcji: karę grzywny oraz karę nagany. Grzywna jest karą finansową, której wysokość określa sąd w granicach przewidzianych przez Kodeks wykroczeń. Nagana jest formą upomnienia, która nie wiąże się z konsekwencjami finansowymi, ale stanowi formalne potępienie czynu.

Komentarz:

Art. 126 Kodeksu wykroczeń jest istotnym przepisem, który wypełnia lukę w ochronie prawnej rzeczy niemajątkowych. Wartość niemajątkowa może być trudna do wycenienia, ale jej ochrona jest kluczowa dla zachowania dziedzictwa kulturowego, historycznego oraz dla ochrony dóbr osobistych.

Przepis ten ma również znaczenie prewencyjne, gdyż jego istnienie może zniechęcać potencjalnych sprawców do popełniania czynów, które mogłyby prowadzić do utraty lub zniszczenia rzeczy o wartości niemajątkowej.

W praktyce stosowanie tego przepisu może napotykać trudności związane z oceną, czy dana rzecz rzeczywiście przedstawia wartość niemajątkową. W takich przypadkach konieczna może być opinia biegłych lub szczegółowa analiza kontekstu, w jakim rzecz ta funkcjonuje.

Podsumowując, art. 126 Kodeksu wykroczeń stanowi ważny element systemu ochrony prawnej, który zabezpiecza interesy właścicieli rzeczy niemajątkowych i przyczynia się do ochrony wartości niematerialnych w społeczeństwie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 734.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

niszczenie rzeczy

uszkodzenie rzeczy

Art. 125. kw Art. 127. kw