Art. 910⁴. k.p.c. Oszacowanie przez biegłego

§ 1. Do oszacowania zajętego prawa komornik powołuje biegłego.

§ 2. Wycena biegłego nie jest potrzebna, jeżeli strony zgodnie ustaliły wartość zajętego prawa albo jeżeli w okresie trzech miesięcy przed dokonaniem zajęcia zajęte prawo było oszacowane dla celów obrotu rynkowego lub w drodze umowy ustalono jego wartość dla potrzeb takiego obrotu.

§ 3. W przypadkach wskazanych w § 2 za wartość prawa przyjmuje się wartość prawa ustaloną zgodnie przez strony albo we wcześniejszej umowie lub oszacowaniu.

Komentarz do Art. 910⁴. kpc

Art. 910⁴ Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje kwestie związane z oszacowaniem wartości zajętego prawa w postępowaniu egzekucyjnym. Przepis ten wprowadza mechanizmy mające na celu zapewnienie rzetelnej wyceny zajętego prawa, co jest kluczowe dla prawidłowego przeprowadzenia egzekucji.

Komentarz do Art. 910⁴ k.p.c.

1. Powołanie biegłego przez komornika

Zgodnie z § 1, komornik powołuje biegłego do oszacowania zajętego prawa. Biegły, jako osoba posiadająca specjalistyczną wiedzę, jest w stanie dokonać profesjonalnej wyceny, co ma na celu zapewnienie obiektywności i rzetelności oszacowania. Wycena biegłego jest istotna, ponieważ stanowi podstawę do dalszych czynności egzekucyjnych, takich jak sprzedaż zajętego prawa.

2. Wyjątki od konieczności powołania biegłego

Przepis przewiduje dwa wyjątki od konieczności powołania biegłego:

Zgodne ustalenie wartości przez strony: Jeżeli strony zgodnie ustaliły wartość zajętego prawa, wycena biegłego nie jest potrzebna. Taka sytuacja może wystąpić, gdy dłużnik i wierzyciel osiągną porozumienie co do wartości prawa, co przyspiesza postępowanie i redukuje koszty związane z powołaniem biegłego.
Wycena w okresie trzech miesięcy przed zajęciem: Jeżeli zajęte prawo było oszacowane dla celów obrotu rynkowego lub w drodze umowy ustalono jego wartość dla potrzeb takiego obrotu w okresie trzech miesięcy przed dokonaniem zajęcia, wycena biegłego również nie jest konieczna. Taka wycena jest uznawana za aktualną i wiarygodną, co eliminuje potrzebę ponownego oszacowania.

3. Przyjęcie wartości prawa

W przypadkach wskazanych w § 2, za wartość prawa przyjmuje się wartość ustaloną zgodnie przez strony albo we wcześniejszej umowie lub oszacowaniu. Przepis ten zapewnia, że w sytuacjach, gdy istnieje już uzgodniona lub niedawno ustalona wartość prawa, nie ma potrzeby angażowania biegłego, co jest zgodne z zasadą ekonomii procesowej.

Wnioski

Art. 910⁴ k.p.c. wprowadza mechanizmy mające na celu zapewnienie rzetelnej wyceny zajętego prawa, jednocześnie przewidując wyjątki, które mają na celu uproszczenie i przyspieszenie postępowania egzekucyjnego. Powołanie biegłego jest standardową procedurą, jednak w sytuacjach, gdy strony zgodnie ustaliły wartość prawa lub istnieje niedawna wycena, przepisy umożliwiają odstąpienie od tej procedury. Takie rozwiązanie jest korzystne zarówno dla wierzyciela, jak i dłużnika, ponieważ redukuje koszty i przyspiesza postępowanie egzekucyjne.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1550.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

szacowanie prawa

wycena biegłego

zgodne ustalenie

wartość prawa

zajęte prawo

obrót rynkowy

wcześniejsza umowa

oszacowanie prawa

potrzeby obrotu

wartość ustalona

Art. 910³.Art. 911.