Art. 764. k.p.c. Upomnienie, wydalenie, grzywna

Komornik może upomnieć, a po bezskutecznym upomnieniu wydalić osobę, która zachowuje się niewłaściwie lub przeszkadza jego czynnościom. W przypadku niezastosowania się do wezwania do wydalenia z miejsca czynności komornik może ukarać taką osobę grzywną w wysokości do tysiąca złotych.

Komentarz do Art. 764. kpc

Przepis określa środki, które komornik może zastosować wobec osoby zakłócającej wykonywanie jego czynności. Podstawą reakcji jest niewłaściwe zachowanie albo przeszkadzanie czynnościom komornika. W takiej sytuacji komornik może najpierw udzielić upomnienia, czyli wezwać daną osobę do zaprzestania niepożądanego zachowania.

Jeżeli upomnienie okaże się bezskuteczne, komornik może wydalić tę osobę z miejsca, w którym wykonywana jest czynność. Wydalenie jest więc kolejnym etapem reakcji, następującym po wcześniejszym upomnieniu, które nie doprowadziło do zmiany zachowania. Przepis nie uzależnia samego upomnienia od wcześniejszego zastosowania innych środków.

Dodatkową konsekwencję przewidziano w razie niezastosowania się do wezwania do wydalenia z miejsca czynności. W takim przypadku komornik może ukarać daną osobę grzywną w wysokości do tysiąca złotych. Grzywna jest związana z niewykonaniem wezwania do opuszczenia miejsca czynności, a nie bezpośrednio z samym niewłaściwym zachowaniem lub przeszkadzaniem.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na zapewnieniu komornikowi możliwości stopniowego przywracania porządku podczas wykonywania czynności. Kolejne środki to upomnienie, wydalenie po bezskutecznym upomnieniu oraz grzywna za zignorowanie wezwania do wydalenia. Przepis wskazuje przy tym maksymalną wysokość grzywny, pozostawiając jej wymierzenie jako uprawnienie komornika, a nie obowiązek.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 763⁴. kpc Art. 765. kpc