Art. 376. k.p.c. Brak obowiązku stawiennictwa stron na rozprawie

Rozprawa przed sądem drugiej instancji odbywa się bez względu na niestawiennictwo jednej lub obu stron. Wydany wyrok nie jest zaoczny.

Komentarz do Art. 376. kpc

Art. 376 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje kwestie dotyczące rozprawy przed sądem drugiej instancji, w szczególności w kontekście niestawiennictwa stron. Przepis ten stanowi, że rozprawa przed sądem apelacyjnym odbywa się niezależnie od tego, czy strony postępowania stawią się na nią, czy też nie. Ponadto, wyrok wydany w takich okolicznościach nie jest traktowany jako wyrok zaoczny.

Komentarz:

Cel przepisu: Art. 376 k.p.c. ma na celu zapewnienie sprawności postępowania apelacyjnego oraz uniknięcie opóźnień związanych z niestawiennictwem stron. Przepis ten podkreśla autonomię sądu drugiej instancji w prowadzeniu postępowania, niezależnie od obecności stron.
Niestawiennictwo stron: Przepis jednoznacznie wskazuje, że niestawiennictwo jednej lub obu stron nie stanowi przeszkody do przeprowadzenia rozprawy. Oznacza to, że sąd apelacyjny ma obowiązek kontynuować postępowanie i wydać wyrok, nawet jeśli żadna ze stron nie pojawi się na rozprawie. Jest to istotne z punktu widzenia efektywności postępowania sądowego oraz ochrony interesów stron, które mogą być zainteresowane szybkim zakończeniem sprawy.
Wyrok niezaoczny: Wyrok wydany w wyniku rozprawy, na której nie stawiły się strony, nie jest wyrokiem zaocznym. Wyrok zaoczny, zgodnie z art. 339 k.p.c., jest wydawany w pierwszej instancji w przypadku niestawiennictwa pozwanego, który nie złożył odpowiedzi na pozew. W postępowaniu apelacyjnym taka sytuacja nie ma miejsca, ponieważ sąd drugiej instancji rozpatruje sprawę na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego i argumentów przedstawionych w apelacji oraz odpowiedzi na apelację.
Znaczenie dla stron: Strony postępowania apelacyjnego powinny być świadome, że ich niestawiennictwo na rozprawie nie wstrzymuje postępowania. W związku z tym, jeżeli strona ma istotne argumenty lub dowody, które chce przedstawić, powinna zadbać o swoją obecność na rozprawie lub odpowiednio wcześniej złożyć stosowne pisma procesowe.
Praktyczne implikacje: Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ eliminuje możliwość przewlekania postępowania apelacyjnego przez strony, które mogłyby celowo unikać stawiennictwa na rozprawie. Sąd drugiej instancji ma zatem narzędzie do sprawnego i efektywnego rozstrzygania spraw, co jest kluczowe dla zapewnienia sprawiedliwości proceduralnej.

Podsumowując, art. 376 k.p.c. jest wyrazem dążenia do efektywności postępowania sądowego na etapie apelacyjnym, zapewniając jednocześnie, że wyrok wydany w takich okolicznościach nie jest traktowany jako wyrok zaoczny. Strony postępowania powinny być świadome konsekwencji niestawiennictwa i odpowiednio przygotować się do rozprawy apelacyjnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

niestawiennictwo stron

wyrok sądowywyrok zaoczny

Art. 375. kpc Art. 377. kpc