Art. 247. k.p.c. Dowód przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu

Dowód ze świadków lub z przesłuchania stron przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu obejmującego czynność prawną może być dopuszczony między uczestnikami tej czynności tylko w wypadkach, gdy nie doprowadzi to do obejścia przepisów o formie zastrzeżonej pod rygorem nieważności i gdy ze względu na szczególne okoliczności sprawy sąd uzna to za konieczne.

Komentarz do Art. 247. kpc

Art. 247 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje możliwość dopuszczenia dowodu ze świadków lub z przesłuchania stron w sytuacjach, gdy istnieje dokument obejmujący czynność prawną. Przepis ten ma na celu ochronę pewności obrotu prawnego oraz zapobieganie obejściu przepisów dotyczących formy czynności prawnych.

Analiza przepisu:

Zakaz dowodu przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu:
- Przepis ten wprowadza zasadę, że dowód ze świadków lub z przesłuchania stron nie może być dopuszczony przeciwko treści (osnowie) dokumentu lub ponad jego treść. Oznacza to, że jeżeli strony sporządziły dokument obejmujący czynność prawną, to jego treść jest wiążąca i nie można jej podważać ani rozszerzać za pomocą zeznań świadków lub przesłuchania stron.
Wyjątki od zakazu:
- Przepis przewiduje jednak wyjątki od tej zasady. Dowód ze świadków lub z przesłuchania stron może być dopuszczony, jeżeli: a) Nie doprowadzi to do obejścia przepisów o formie zastrzeżonej pod rygorem nieważności:
  - Oznacza to, że dowód taki nie może być dopuszczony, jeżeli jego celem byłoby obejście przepisów wymagających zachowania określonej formy (np. formy pisemnej, aktu notarialnego) pod rygorem nieważności czynności prawnej. b) Sąd uzna to za konieczne ze względu na szczególne okoliczności sprawy:
  - Sąd ma możliwość dopuszczenia takiego dowodu, jeżeli uzna, że w danej sprawie istnieją szczególne okoliczności, które to uzasadniają. Przykładem takich okoliczności mogą być sytuacje, w których istnieje podejrzenie, że dokument został sporządzony pod wpływem błędu, groźby, podstępu lub w innych wyjątkowych przypadkach.

Praktyczne zastosowanie:

Ochrona pewności obrotu prawnego:
- Przepis ten ma na celu zapewnienie pewności obrotu prawnego poprzez ograniczenie możliwości podważania treści dokumentów obejmujących czynności prawne. Dzięki temu strony mogą mieć większą pewność co do skutków prawnych sporządzonych dokumentów.
Elastyczność w wyjątkowych sytuacjach:
- Jednocześnie przepis ten daje sądowi pewną elastyczność, pozwalając na dopuszczenie dowodu ze świadków lub z przesłuchania stron w wyjątkowych sytuacjach, gdy jest to konieczne dla sprawiedliwego rozstrzygnięcia sprawy.

Wnioski:

Art. 247 k.p.c. stanowi ważny mechanizm ochrony pewności obrotu prawnego, jednocześnie umożliwiając sądowi elastyczne podejście w wyjątkowych przypadkach. Przepis ten wymaga od sądu dokładnej analizy okoliczności sprawy i wyważenia interesów stron, aby zapewnić sprawiedliwe i zgodne z prawem rozstrzygnięcie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1550.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dowód świadków

przesłuchanie stron

osnowa dokumentu

czynność prawna

uczestnicy czynności

obejście przepisów

forma zastrzeżona

rygor nieważności

szczególne okoliczności

konieczność sądu

Art. 246.Art. 248.