Art. 350. Koszty postępowania o ustanowienie i podział funduszu

Koszty postępowania o ustanowienie i o podział funduszu ponosi wnioskodawca. Na pokrycie tych kosztów wnioskodawca wpłaca ustaloną przez sąd zaliczkę, niezależnie od ustanawianego funduszu.

Komentarz do Art. 350.

Przepis określa zasady ponoszenia kosztów postępowania dotyczącego ustanowienia funduszu oraz jego podziału. Odpowiedzialność za te koszty przypisano wnioskodawcy, czyli osobie występującej z wnioskiem w sprawie. Regulacja obejmuje oba wskazane rodzaje postępowania: zarówno etap ustanowienia funduszu, jak i etap jego podziału.

Na pokrycie kosztów wnioskodawca wpłaca zaliczkę. Jej wysokość ustala sąd, co oznacza, że kwota ta nie wynika bezpośrednio z przepisu, lecz jest określana w związku z konkretnym postępowaniem. Obowiązek wpłaty zaliczki powstaje niezależnie od samego ustanawianego funduszu.

Kluczowe jest rozdzielenie dwóch kategorii środków. Zaliczka służy pokryciu kosztów postępowania, natomiast fundusz jest ustanawiany odrębnie. Wpłata zaliczki nie stanowi więc części funduszu i nie zastępuje jego ustanowienia. Przepis wskazuje jednocześnie podmiot obciążony kosztami oraz sposób zapewnienia środków na ich pokrycie, co pozwala sądowi prowadzić postępowanie przy wykorzystaniu zaliczki wpłaconej przez wnioskodawcę. W praktyce regulacja oznacza, że wszczęcie i przeprowadzenie postępowania wiąże się dla wnioskodawcy z obowiązkiem poniesienia jego kosztów, w tym z koniecznością wpłaty kwoty ustalonej przez sąd.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 349.Art. 351.