Art. 348. Wynagrodzenie i zaliczka na wydatki biegłego-komisarza

§ 1. Sąd przyznaje biegłemu-komisarzowi stosowne wynagrodzenie.

§ 2. W toku postępowania sąd może zarządzić wpłacenie przez wnioskodawcę zaliczki na poczet wynagrodzenia i wydatków biegłego-komisarza.

Komentarz do Art. 348.

Przepis określa zasady finansowania czynności biegłego-komisarza w toku postępowania. Wynika z niego, że sąd przyznaje biegłemu-komisarzowi stosowne wynagrodzenie, a więc to sąd ustala i przyznaje należność związaną z wykonywaniem przez niego powierzonych czynności. Przepis nie wskazuje wysokości wynagrodzenia ani szczegółowych kryteriów jego ustalania, posługuje się jedynie określeniem „stosowne”.

Jednocześnie sąd może, w toku postępowania, zarządzić wpłacenie przez wnioskodawcę zaliczki. Zaliczka może być przeznaczona na dwa rodzaje kosztów: wynagrodzenie biegłego-komisarza oraz jego wydatki. Oznacza to, że wnioskodawca może zostać zobowiązany do wcześniejszego przekazania środków związanych z działaniami biegłego-komisarza, jeszcze przed ostatecznym przyznaniem mu wynagrodzenia. Zarządzenie wpłaty zaliczki ma charakter fakultatywny, ponieważ przepis stanowi, że sąd „może” jej zażądać, a nie że zawsze powinien to zrobić.

Regulacja rozdziela więc dwie kwestie: przyznanie wynagrodzenia, które zostało wskazane jako zadanie sądu, oraz możliwość wcześniejszego zgromadzenia środków na wynagrodzenie i wydatki. Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu, kto ponosi obowiązek dokonania wpłaty zaliczki i jakie koszty może ona obejmować. Wnioskodawca jest podmiotem, od którego sąd może zażądać zaliczki, natomiast biegły-komisarz jest osobą, której wynagrodzenie i wydatki mogą zostać z niej pokryte.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 347.Art. 349.