Art. 310. Przelew wierzytelności z umowy ubezpieczenia

Przepisy art. 306–309 nie ograniczają prawa ubezpieczającego do przeniesienia wierzytelności z umowy ubezpieczenia zgodnie z przepisami prawa cywilnego o przelewie wierzytelności; dotyczy to również wierzytelności przyszłej.

Komentarz do Art. 310.

Przepis potwierdza, że regulacje zawarte w art. 306-309 nie wyłączają ani nie ograniczają prawa ubezpieczającego do przeniesienia wierzytelności wynikającej z umowy ubezpieczenia. Takie przeniesienie może nastąpić na zasadach określonych w przepisach prawa cywilnego dotyczących przelewu wierzytelności.

Zakres tej zasady obejmuje nie tylko wierzytelność już istniejącą, lecz także wierzytelność przyszłą. Oznacza to, że przedmiotem przelewu może być również uprawnienie, które wynika z umowy ubezpieczenia, ale powstanie dopiero w przyszłości. Przepis nie uzależnia tej możliwości od tego, czy wierzytelność jest już wymagalna albo została już konkretnie zrealizowana, lecz wskazuje, że także jej przyszły charakter nie wyłącza możliwości przeniesienia.

Znaczenie praktyczne polega na zachowaniu przez ubezpieczającego swobody dysponowania wierzytelnością z umowy ubezpieczenia. Przepisy art. 306-309 nie mogą być traktowane jako przeszkoda dla przelewu, jeżeli jest on dokonywany zgodnie z właściwymi przepisami prawa cywilnego. Art. 310 pełni więc funkcję potwierdzającą i wyjaśniającą: przesądza, że wskazane regulacje nie naruszają ogólnej możliwości przenoszenia wierzytelności, a zasada ta obejmuje również wierzytelności przyszłe.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 309.Art. 311.