Art. 309. Zgoda ubezpieczyciela na przejście praw przy zbyciu statku

§ 1. Jeżeli przedmiotem ubezpieczenia jest statek, przejście praw z umowy ubezpieczenia na jego nabywcę wymaga zgody ubezpieczyciela.

§ 2. Jeżeli statek w chwili zbycia znajdował się w podróży, a prawa z umowy ubezpieczenia nie przeszły na nabywcę statku, umowa pozostaje w mocy do chwili przycumowania statku w pierwszym porcie, do którego statek zawinął.

Komentarz do Art. 309.

Przepis określa zasady dalszego obowiązywania umowy ubezpieczenia statku po jego zbyciu. Reguluje zarówno przejście praw z tej umowy na nabywcę, jak i sytuację, gdy statek w chwili zbycia znajduje się w podróży.

Co do zasady samo nabycie statku nie powoduje automatycznego przejścia praw z umowy ubezpieczenia na nabywcę. Do takiego przejścia potrzebna jest zgoda ubezpieczyciela. Oznacza to, że zmiana właściciela statku nie jest wystarczająca, aby nabywca uzyskał prawa wynikające z istniejącej umowy ubezpieczenia.

Przepis przewiduje szczególne rozwiązanie dla statku będącego w podróży w chwili zbycia. Jeżeli prawa z umowy ubezpieczenia nie przeszły na nabywcę, umowa nie wygasa od razu. Pozostaje w mocy aż do momentu przycumowania statku w pierwszym porcie, do którego statek zawinął. Jest to czasowe utrzymanie ochrony wynikającej z umowy, związane z trwającą podróżą statku.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyraźnym rozdzieleniu dwóch kwestii: przejęcia praw z umowy przez nabywcę oraz dalszego obowiązywania samej umowy. Zgoda ubezpieczyciela jest konieczna dla przejścia praw, natomiast w przypadku statku znajdującego się w podróży brak takiego przejścia nie kończy umowy natychmiast. Jej obowiązywanie trwa do wskazanego momentu, czyli przycumowania w pierwszym porcie, do którego statek zawinął.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 308.Art. 310.