Art. 251. Zaliczenie wydatku zastępczego do awarii wspólnej

Wydatek nadzwyczajny poniesiony zamiast wydatku, który podlegałby zaliczeniu do awarii wspólnej, zalicza się do awarii wspólnej, lecz tylko do wysokości wydatku zastąpionego.

Komentarz do Art. 251.

Przepis określa sposób rozliczenia wydatku nadzwyczajnego, który został poniesiony zamiast innego wydatku. Jeżeli ten zastąpiony wydatek podlegałby zaliczeniu do awarii wspólnej, również wydatek nadzwyczajny może zostać do niej zaliczony. Nie oznacza to jednak, że cała poniesiona kwota automatycznie podlega takiemu rozliczeniu.

Kluczowe znaczenie ma limit wysokości wydatku zastąpionego. Wydatek nadzwyczajny zalicza się do awarii wspólnej tylko do kwoty, która odpowiada wydatkowi, jaki w danej sytuacji podlegałby zaliczeniu. Przepis wiąże więc możliwość zaliczenia nie z pełną wartością rozwiązania zastępczego, lecz z wartością wydatku, który został tym rozwiązaniem zastąpiony.

W praktyce reguła ta rozdziela dwie kwestie: dopuszczalność zaliczenia oraz jego zakres. Dopuszczalność wynika z tego, że wydatek nadzwyczajny zastąpił wydatek kwalifikujący się do awarii wspólnej. Zakres jest ograniczony wysokością wydatku zastąpionego. Jeżeli wydatek nadzwyczajny był wyższy, nadwyżka nie zostaje objęta zaliczeniem na podstawie tego przepisu. Jeżeli był równy albo niższy od wydatku zastąpionego, zaliczeniu może podlegać odpowiednio poniesiona kwota, z zachowaniem wskazanego limitu. Przepis zapewnia tym samym, że zastosowanie rozwiązania nadzwyczajnego nie zwiększa kwoty przypisywanej do awarii wspólnej ponad poziom wydatku, który został zastąpiony.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 250.Art. 252.