Art. 201. Umowa agencyjna i stałe przedstawicielstwo armatora

Przez umowę agencyjną agent morski podejmuje się za wynagrodzeniem stałego przedstawicielstwa armatora w określonym porcie lub na określonym obszarze.

Komentarz do Art. 201.

Przepis określa istotę umowy agencyjnej zawieranej w obrocie morskim. Na jej podstawie agent morski zobowiązuje się do stałego przedstawicielstwa armatora, a więc do działania w jego imieniu w zakresie wskazanym w umowie. Przedstawicielstwo ma charakter odpłatny, ponieważ agent podejmuje się go „za wynagrodzeniem”. Oznacza to, że wynagrodzenie jest jednym z elementów opisanej umowy.

Regulacja wskazuje również dwa możliwe sposoby określenia obszaru działania agenta. Może nim być określony port albo określony obszar. Zakres terytorialny przedstawicielstwa powinien więc zostać wyznaczony w sposób pozwalający ustalić, gdzie agent wykonuje swoją funkcję. Przepis nie ogranicza przedstawicielstwa do jednego portu, ponieważ dopuszcza także wskazanie szerszego obszaru.

Kluczową cechą tej umowy jest stałość przedstawicielstwa. Nie chodzi zatem o jednorazowe działanie agenta, lecz o utrzymywanie przez niego funkcji przedstawiciela armatora w ustalonym miejscu lub na ustalonym terenie. Praktyczne znaczenie przepisu polega na zdefiniowaniu podstawowych elementów umowy: występowania agenta morskiego i armatora, odpłatności, stałego charakteru przedstawicielstwa oraz jego określonego zakresu terytorialnego. Przepis nie określa natomiast szczegółowych czynności agenta ani zasad ustalania wysokości wynagrodzenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wynagrodzenia

Art. 200.Art. 202.