Art. 200. Wyłączenie stosowania działu do czarteru ładunku według czasu

Przepisów niniejszego działu nie stosuje się do umów czarterowych o przewóz ładunku, w których należność przewoźnika jest ustalona według jednostki czasu.

Komentarz do Art. 200.

Przepis określa zakres zastosowania regulacji zawartych w niniejszym dziale. Wprowadza wyłączenie dotyczące określonego rodzaju umów czarterowych, a więc umów o przewóz ładunku, w których należność przewoźnika została ustalona według jednostki czasu.

Zastosowanie wyłączenia zależy od łącznego spełnienia dwóch elementów. Po pierwsze, umowa musi mieć charakter umowy czarterowej dotyczącej przewozu ładunku. Po drugie, sposób ustalenia należności przewoźnika musi opierać się na jednostce czasu. Jeżeli oba te warunki występują, przepisów niniejszego działu nie stosuje się do takiej umowy.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wyraźnym oddzieleniu umów objętych tym szczególnym kryterium rozliczenia od pozostałych umów, do których dział może mieć zastosowanie. Decydujące znaczenie ma nie tylko sam przedmiot umowy, czyli przewóz ładunku, lecz także sposób określenia należności przewoźnika. Przepis nie wyłącza wszystkich umów czarterowych ani wszystkich umów o przewóz ładunku. Wyłączenie obejmuje wyłącznie umowy czarterowe o przewóz ładunku, w których wynagrodzenie przewoźnika ustalono według jednostki czasu. Zakres wyłączenia odnosi się do przepisów niniejszego działu, dlatego jego treść nie stanowi ogólnego wyłączenia stosowania całego Kodeksu morskiego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 199.Art. 201.