Art. 16. Zmiana nazwy statku o czasowej polskiej przynależności

Nazwa statku, który uzyskał czasową polską przynależność, może być zmieniona tylko za zgodą właściwych władz państwa stałego rejestru statku oraz jego właściciela i wierzycieli hipotecznych.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa zasady zmiany nazwy statku, który uzyskał czasową polską przynależność. Taka zmiana nie jest pozostawiona wyłącznie właścicielowi ani nie zależy tylko od decyzji władz polskich. Może nastąpić wyłącznie po uzyskaniu zgody trzech wskazanych w przepisie podmiotów: właściwych władz państwa stałego rejestru statku, jego właściciela oraz wierzycieli hipotecznych.

Istotne jest łączne ujęcie tych wymagań. Zgoda każdego z wymienionych podmiotów stanowi odrębną przesłankę zmiany nazwy. Przepis nie wskazuje szczególnej formy zgody ani nie określa trybu jej uzyskania, lecz jasno wyznacza krąg podmiotów, których stanowisko musi zostać uwzględnione. Nie wystarcza więc zgoda samego właściciela, jeżeli nie została uzyskana także zgoda właściwych władz państwa stałego rejestru oraz wierzycieli hipotecznych.

Regulacja dotyczy wyłącznie statku, który ma czasową polską przynależność. Jej praktyczne znaczenie polega na tym, że nazwa takiego statku jest powiązana nie tylko z jego właścicielem, lecz także ze stałym rejestrem oraz zabezpieczeniami hipotecznymi. Ogranicza to możliwość jednostronnego dokonania zmiany i zapewnia, że decyzja w tej sprawie uwzględnia interesy wszystkich podmiotów wymienionych w przepisie. Z samego przepisu wynika zatem warunek zgody, a nie swoboda zmiany nazwy przez jeden podmiot.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 17.