Art. 134. Rodzaje konosamentów według oznaczenia odbiorcy

§ 1. Konosament może być wystawiony:

1) na imiennie określonego odbiorcę (konosament imienny);

2) na zlecenie załadowcy lub wskazanej przez niego osoby (konosament na zlecenie);

3) na okaziciela.

§ 2. Jeżeli w konosamencie na zlecenie nie wskazano osoby, na której zlecenie konosament został wystawiony, uważa się go za wystawiony na zlecenie załadowcy.

Komentarz do Art. 134.

Przepis określa trzy dopuszczalne sposoby wystawienia konosamentu, zależnie od tego, komu lub w jaki sposób ma zostać wskazany uprawniony do odbioru. Konosament może być wystawiony na imiennie określonego odbiorcę, czyli jako konosament imienny. W takim przypadku dokument wskazuje konkretną osobę wprost jako odbiorcę.

Drugą możliwością jest konosament na zlecenie załadowcy lub wskazanej przez niego osoby. W tej formie treść konosamentu wiąże jego wystawienie z dyspozycją załadowcy albo zleca je osobie, którą załadowca oznaczył. Trzecią formą jest konosament na okaziciela, w którym przepis nie wymaga wskazania konkretnej osoby ani załadowcy jako osoby, na której zlecenie dokument został wystawiony.

Istotne znaczenie ma reguła uzupełniająca z § 2. Jeżeli w konosamencie na zlecenie nie podano osoby, na której zlecenie został wystawiony, przyjmuje się, że jest to załadowca. Brak takiego wskazania nie pozostawia więc tej kwestii nieokreślonej, lecz prowadzi do przypisania zlecenia załadowcy. W praktyce przepis porządkuje sposób oznaczenia odbiorcy lub osoby związanej ze zleceniem oraz wskazuje, jak rozumieć konosament na zlecenie, gdy jego treść nie zawiera dodatkowego oznaczenia. Dzięki temu każda z trzech form ma określony sposób identyfikacji osoby wskazanej w dokumencie albo brak takiej identyfikacji, jak przy konosamencie na okaziciela.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 133.Art. 135.