Art. 6. k.k.s. Jedność czynu

§ 1. Ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo skarbowe albo tylko jedno wykroczenie skarbowe.

§ 2. Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności, uważa się za jeden czyn zabroniony; w zakresie czynów zabronionych polegających na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy.

Komentarz do Art. 6. kks

Art. 6 Kodeksu karnego skarbowego (KKS) wprowadza istotne zasady dotyczące kwalifikacji prawnej czynów zabronionych w kontekście przestępstw i wykroczeń skarbowych. Przepis ten ma na celu zapewnienie jasności i jednoznaczności w ocenie prawnej działań sprawców, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemu prawa karnego skarbowego.

Jedność czynu zabronionego

Pierwsza część artykułu stanowi, że „ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo skarbowe albo tylko jedno wykroczenie skarbowe”. Oznacza to, że nie można jednego czynu kwalifikować jednocześnie jako przestępstwo skarbowe i wykroczenie skarbowe. Taka zasada ma na celu uniknięcie podwójnego karania za ten sam czyn, co jest zgodne z zasadą ne bis in idem (nie dwa razy za to samo), która jest fundamentalną zasadą prawa karnego.

Jedność czynu przy krótkich odstępach czasu

Druga część artykułu wprowadza pojęcie jedności czynu zabronionego w przypadku, gdy sprawca podejmuje dwa lub więcej zachowań w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem tej samej sposobności. W takim przypadku, wszystkie te zachowania są traktowane jako jeden czyn zabroniony. Jest to istotne z punktu widzenia kwalifikacji prawnej oraz wymiaru kary, ponieważ pozwala na ocenę całokształtu działań sprawcy jako jednego czynu, a nie jako serii odrębnych przestępstw lub wykroczeń.

Krótki odstęp czasu w kontekście uszczuplenia należności publicznoprawnej

W kontekście czynów zabronionych polegających na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej, za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy. Oznacza to, że jeśli sprawca w ciągu sześciu miesięcy podejmuje działania mające na celu uszczuplenie należności publicznoprawnych, to wszystkie te działania będą traktowane jako jeden czyn zabroniony. Jest to szczególnie istotne w przypadku przestępstw skarbowych, gdzie działania sprawcy mogą być rozciągnięte w czasie, ale mają na celu ten sam skutek - uszczuplenie należności publicznoprawnych.

Wnioski

Art. 6 KKS ma na celu zapewnienie spójności i przejrzystości w kwalifikacji prawnej czynów zabronionych w kontekście przestępstw i wykroczeń skarbowych. Przepis ten chroni sprawców przed podwójnym karaniem za ten sam czyn oraz umożliwia ocenę całokształtu działań sprawcy jako jednego czynu, co ma istotne znaczenie dla wymiaru kary. Wprowadzenie okresu 6 miesięcy jako krótkiego odstępu czasu w kontekście uszczuplenia należności publicznoprawnych pozwala na bardziej precyzyjną ocenę działań sprawcy i ich skutków prawnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 633.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przestępstwo skarbowewykroczenie skarbowe czyn zabroniony

krótkie odstępy

uszczuplenie należności

narażenie należności

okres sześciu miesięcy

Art. 5. kks Art. 7. kks