Art. 956. k.c. Bezwzględna niezdolność do bycia świadkiem testamentu

Nie może być świadkiem przy sporządzaniu testamentu:

1) kto nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych;

2) niewidomy, głuchy lub niemy;

3) kto nie może czytać i pisać;

4) kto nie włada językiem, w którym spadkodawca sporządza testament;

5) skazany prawomocnie wyrokiem sądowym za fałszywe zeznania.

Komentarz do Art. 956. kc

Art. 956 Kodeksu cywilnego określa krąg osób, które nie mogą pełnić roli świadków przy sporządzaniu testamentu. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że świadkowie są w stanie w pełni zrozumieć i prawidłowo poświadczyć wolę spadkodawcy, co jest kluczowe dla ważności testamentu. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych przesłanek wyłączających możliwość bycia świadkiem:

Brak pełnej zdolności do czynności prawnych: Osoby, które nie mają pełnej zdolności do czynności prawnych, nie mogą być świadkami testamentu. Dotyczy to przede wszystkim osób małoletnich oraz osób ubezwłasnowolnionych całkowicie lub częściowo. Pełna zdolność do czynności prawnych jest niezbędna, aby świadek mógł w pełni rozumieć znaczenie swoich działań i odpowiedzialność związaną z poświadczaniem testamentu.
Niewidomy, głuchy lub niemy: Osoby niewidome, głuche lub nieme są wyłączone z możliwości bycia świadkami testamentu z uwagi na ograniczenia w percepcji i komunikacji, które mogą utrudniać lub uniemożliwiać prawidłowe poświadczenie woli spadkodawcy. Świadek musi być w stanie w pełni zrozumieć treść testamentu oraz komunikować się w sposób jednoznaczny i zrozumiały.
Osoba, która nie może czytać i pisać: Świadek testamentu musi być w stanie przeczytać treść dokumentu oraz złożyć własnoręczny podpis. Osoby, które nie potrafią czytać i pisać, nie są w stanie spełnić tych wymogów, co może prowadzić do wątpliwości co do autentyczności i zgodności testamentu z wolą spadkodawcy.
Osoba, która nie włada językiem, w którym spadkodawca sporządza testament: Świadek musi władać językiem, w którym sporządzany jest testament, aby móc zrozumieć jego treść i intencje spadkodawcy. Brak znajomości języka może prowadzić do nieporozumień i błędów, które mogą podważyć ważność testamentu.
Osoba skazana prawomocnie wyrokiem sądowym za fałszywe zeznania: Osoby skazane za fałszywe zeznania są wyłączone z możliwości bycia świadkami testamentu z uwagi na brak wiarygodności. Taka osoba mogłaby być postrzegana jako niewiarygodna, co mogłoby podważyć autentyczność i prawdziwość poświadczenia testamentu.

Podsumowując, art. 956 Kodeksu cywilnego precyzyjnie określa, kto nie może być świadkiem przy sporządzaniu testamentu, aby zapewnić, że świadkowie są w pełni zdolni do prawidłowego poświadczenia woli spadkodawcy. Przepis ten ma na celu ochronę integralności procesu sporządzania testamentu oraz zapobieganie potencjalnym nadużyciom i nieporozumieniom.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1610.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadek testamentu

pełna zdolność

czynność prawna

osoba niewidoma

osoba głucha

osoba niema

umiejętność czytania

umiejętność pisania

znajomość języka

wyrok sądowy

fałszywe zeznania

Art. 955.Art. 957.