Art. 921¹⁵. k.c. Znaki legitymacyjne

§ 1. Przepisy o papierach wartościowych stosuje się odpowiednio do znaków legitymacyjnych stwierdzających obowiązek świadczenia.

§ 2. W razie utraty znaku legitymacyjnego stwierdzającego w swej treści obowiązek świadczenia na żądanie wierzyciela, dłużnik może uzależnić spełnienie świadczenia od wykazania uprawnienia przez osobę zgłaszającą takie żądanie.

§ 3. Do znaku legitymacyjnego, który nie określa imiennie osoby uprawnionej, stosuje się odpowiednio przepisy o papierach wartościowych na okaziciela, chyba że co innego wynika z przepisów szczególnych.

Komentarz do Art. 921¹⁵. kc

Art. 921¹⁵ Kodeksu cywilnego wprowadza istotne regulacje dotyczące znaków legitymacyjnych, które stwierdzają obowiązek świadczenia. Warto przyjrzeć się bliżej poszczególnym elementom tego przepisu, aby zrozumieć jego znaczenie i zastosowanie w praktyce.

Stosowanie przepisów o papierach wartościowych: Przepis ten stanowi, że przepisy dotyczące papierów wartościowych stosuje się odpowiednio do znaków legitymacyjnych stwierdzających obowiązek świadczenia. Oznacza to, że znaki legitymacyjne, mimo że nie są papierami wartościowymi w ścisłym tego słowa znaczeniu, podlegają analogicznemu reżimowi prawnemu. Przepisy o papierach wartościowych zawierają szczegółowe regulacje dotyczące m.in. przenoszenia praw, ochrony wierzycieli oraz sposobu realizacji zobowiązań, które mogą być pomocne w kontekście znaków legitymacyjnych.
Utrata znaku legitymacyjnego: W razie utraty znaku legitymacyjnego, który stwierdza obowiązek świadczenia, dłużnik ma prawo uzależnić spełnienie świadczenia od wykazania uprawnienia przez osobę zgłaszającą takie żądanie. Jest to mechanizm ochronny dla dłużnika, który zabezpiecza go przed ryzykiem spełnienia świadczenia na rzecz osoby nieuprawnionej. W praktyce oznacza to, że wierzyciel, który utracił znak legitymacyjny, musi przedstawić odpowiednie dowody potwierdzające jego prawo do świadczenia.
Znaki legitymacyjne na okaziciela: Przepis ten wprowadza również regulację dotyczącą znaków legitymacyjnych, które nie określają imiennie osoby uprawnionej. W takim przypadku stosuje się odpowiednio przepisy o papierach wartościowych na okaziciela. Oznacza to, że posiadacz takiego znaku legitymacyjnego może domagać się spełnienia świadczenia, podobnie jak posiadacz papieru wartościowego na okaziciela. Wyjątkiem są sytuacje, gdy przepisy szczególne stanowią inaczej.
Znaczenie praktyczne: Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, szczególnie w kontekście obrotu gospodarczego, gdzie znaki legitymacyjne mogą pełnić rolę dowodów uprawnień do określonych świadczeń. Przykładem mogą być różnego rodzaju bony, vouchery czy bilety, które uprawniają do otrzymania określonych świadczeń. Regulacja ta zapewnia ochronę zarówno wierzycielom, jak i dłużnikom, wprowadzając jasne zasady dotyczące realizacji zobowiązań w przypadku utraty znaku legitymacyjnego.

Podsumowując, art. 921¹⁵ Kodeksu cywilnego wprowadza kompleksowe regulacje dotyczące znaków legitymacyjnych stwierdzających obowiązek świadczenia, stosując odpowiednio przepisy o papierach wartościowych. Przepis ten zabezpiecza interesy zarówno wierzycieli, jak i dłużników, wprowadzając mechanizmy ochronne w przypadku utraty znaku legitymacyjnego oraz określając zasady dotyczące znaków legitymacyjnych na okaziciela.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1610.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przepis papierów wartościowych

znak legitymacyjny

obowiązek świadczenia

utrata znaku

żądanie wierzyciela

spełnienie świadczenia

wykazanie uprawnienia

osoba zgłaszająca

przepisy szczególne

papiery wartościowe

osoba uprawniona

Art. 921¹⁴.Art. 921¹⁶.