Art. 921¹¹. k.c. Złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu

§ 1. Dłużnik nie ma obowiązku dochodzenia, czy okaziciel jest właścicielem dokumentu. Jednakże w razie uzasadnionych wątpliwości, czy okaziciel dokumentu jest wierzycielem, dłużnik powinien złożyć przedmiot świadczenia do depozytu sądowego.

§ 2. Jeżeli właściwy organ państwowy wydał zakaz świadczenia, zwolnienie z zobowiązania następuje przez złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego.

Komentarz do Art. 921¹¹. kc

Art. 921¹¹ Kodeksu cywilnego wprowadza istotne regulacje dotyczące obowiązków dłużnika w sytuacji, gdy pojawiają się wątpliwości co do tożsamości wierzyciela lub gdy istnieje zakaz świadczenia wydany przez właściwy organ państwowy. Przepis ten ma na celu ochronę interesów zarówno dłużnika, jak i wierzyciela, a także zapewnienie bezpieczeństwa obrotu prawnego.

Komentarz do Art. 921¹¹ Kodeksu cywilnego:

Brak obowiązku dochodzenia własności dokumentu przez dłużnika:
- Przepis ten jasno określa, że dłużnik nie ma obowiązku weryfikowania, czy osoba okazująca dokument jest jego właścicielem. Oznacza to, że dłużnik może spełnić świadczenie na rzecz okaziciela dokumentu bez konieczności przeprowadzania dodatkowych badań czy dochodzeń. Jest to istotne z punktu widzenia praktycznego, ponieważ upraszcza proces realizacji zobowiązań i zmniejsza obciążenia administracyjne dłużnika.
Uzasadnione wątpliwości co do tożsamości wierzyciela:
- W sytuacji, gdy dłużnik ma uzasadnione wątpliwości co do tego, czy okaziciel dokumentu jest rzeczywiście wierzycielem, przepis nakłada na niego obowiązek złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego. Uzasadnione wątpliwości mogą wynikać z różnych okoliczności, takich jak niejasności w dokumentach, sprzeczne informacje czy podejrzenia co do autentyczności dokumentu. Złożenie świadczenia do depozytu sądowego zabezpiecza interesy dłużnika, chroniąc go przed ewentualnymi roszczeniami ze strony rzeczywistego wierzyciela.
Zakaz świadczenia wydany przez właściwy organ państwowy:
- Przepis przewiduje również sytuację, w której właściwy organ państwowy wydał zakaz świadczenia. W takim przypadku dłużnik jest zobowiązany do złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego. Jest to mechanizm, który pozwala dłużnikowi na zwolnienie się z zobowiązania w sposób zgodny z prawem, nawet w sytuacji, gdy bezpośrednie spełnienie świadczenia jest niemożliwe z powodu zakazu wydanego przez organ państwowy.

Podsumowanie:

Art. 921¹¹ Kodeksu cywilnego wprowadza mechanizmy ochronne dla dłużnika w sytuacjach, gdy istnieją wątpliwości co do tożsamości wierzyciela lub gdy spełnienie świadczenia jest zabronione przez organ państwowy. Przepis ten zapewnia dłużnikowi możliwość zwolnienia się z zobowiązania poprzez złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego, co chroni go przed ewentualnymi roszczeniami i sankcjami. Jest to ważny element systemu prawnego, który zapewnia bezpieczeństwo i pewność obrotu prawnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

obowiązek dłużnika

dokument na okaziciela

uzasadnione wątpliwości

przedmiot świadczeniadepozyt sądowy organ właściwy

zwolnienie zobowiązania

Art. 921¹⁰. kc Art. 921¹². kc